Expeditie Schiermonnikoog

Schoenen, speelgoed, plastic dopjes, krukjes, zakken met onbestemd nat spul, matrassen, rollen vezeldoekjes, verfrollers, dekens, kinderjasjes, slippers, heel veel flespompjes, verpakkingsmateriaal en een oneindige hoeveelheid kunststofkorreltjes.
We waren op Schiermonnikoog.

Na aankomst op het eiland zijn we met de bus naar de halte aan de westkant van het eiland gegaan, daar kon je bij de strandovergang meteen wat stevige afvalzakken meenemen. Er waren al mensen bezig geweest dus het stuk strand voor ons was al aardig schoon, maar meer naar het oosten zagen we een hoop mensen bij elkaar, daar zijn we maar heen gelopen.

Het was verbijsterend. Niet alleen de enorme hoop troep die er op het strand lag, maar vooral wat je met een groep mensen in korte tijd voor elkaar kunt krijgen. Het deed me denken aan een sprinkhanenplaag, u kent dat: eerst is er een groene boom, dan komen de sprinkhanen, en dan is de boom kaal. Een beetje een rare vergelijking, maar zo ging het met het strand. Vóór je overal afval, dan kwamen wij met z’n allen, en achter ons stapels gevulde zakken op een leeg strand. Het tempo was zo hoog dat je af en toe echt even moest rennen, weer naar de voorhoede, zakken vullen, en voor je het wist was heel de meute je alweer voorbij. Het was een wonderlijke opruimmachine en iedereen was vrolijk. Mensen worden vrolijk van dat werk, echt waar.

Midden tussen de groep opruimers liep iemand met een bolderkar vol met rollen afvalzakken, de gevulde zakken werden op hopen bij elkaar gezet en vervolgens kwamen de trekkers met karren om de zakken en de grotere losse spullen op te halen en naar een strandovergang te brengen.

Na een uurtje of twee waren we aanbeland bij De Marlijn, de meest oostelijke strandtent, daar hebben we even wat warms gegeten en gedronken. Daarna zijn we op een holletje weer verder oostwaarts gelopen maar we zagen nergens meer los afval, dus toen zijn we op een passerende kar gestapt en een heel eind doorgereden tot de plaats waar de militairen aan het werk waren.

 

Zakken vullen en verder weer.  Op een gegeven moment was het daar ook weer aardig opgeruimd en toen konden we in een legertruck met een stel militairen nog verder meerijden naar het oosten, waar weer nieuwe bergen troep lagen.

 

Het was gezellig, ik heb met heel veel mensen gepraat en samengewerkt, van sommigen heb ik niet eens het gezicht gezien, alleen handen die samen met de mijne een zak openhielden of rommel naar binnen kieperden.

Omdat we de boot moesten halen zijn we op een gegeven moment weer in een legertruck gestapt die naar De Marlijn terug reed, dat was nog een flink eind rijden. Ik ben nooit eerder zo ver oostelijk op Schiermonnikoog geweest. Had ook nog nooit in een legertruck gezeten, of in een boerenkar die over het strand racet. Dat kan dus allemaal weer van de bucketlist af. Ik zou zeggen, mensen die in de buurt wonen en die een dagje de tijd hebben: grijp je kans! Morgen na de vloed ligt het gewoon weer vol. En wie weet vind je nog wat leuks.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

11 reacties op Expeditie Schiermonnikoog

  1. Sjoerd zegt:

    Ik heb aop andere plaatsen ook wat foto’s gezien en een vriendin van mij woont daar. Het is een complete chaos aan rommel. Dat zal nog wel een aantal weken duren.

  2. Ria van Felius zegt:

    Wat een aparte ervaring en wat goed dat jullie meehielpen!

  3. Goed werk weer, aargh!
    Culturele Hoofdstad Leeuwarden-Fryslân had vorig jaar ‘mienskip’ als thema, en ik geloof dat dat her en der ook prima heeft gewerkt. Maar eens in de zoveel tijd is er op grote of kleinere schaal een ramp nodig om saamhorigheid te creëren en te ervaren. Dit is daar een fraai voorbeeld van. Met wat sterkere ledematen was ik ook zeker van de partij geweest om deze gruwelijke milieuvervuiling gezamenlijk aan te pakken.

    • aargh zegt:

      Ja Jan, dat moet moeilijk zijn, je voelt je handen jeuken maar je lijf wil niet. Maar vrijwilligers zijn er voorlopig genoeg, en het is mooi dat die zich gesteund weten door heel veel mensen die niet kunnen komen.

  4. fialas zegt:

    zoiets bedoelde Willem Alexander natuurlijk toen hij in de troonrede over Burgerparticipatie begon. Wie weet komt hij deze week zelf nog een handje helpen.

  5. RenéSmurf zegt:

    Ja, het is erg wat mensen toch aan kunnen richten. En wat fijn dat er zoveel mensen zijn die mee willen helpen met opruimen, dat doet een mens goed.

  6. groninganus zegt:

    Wat goed dat je dit gedaan hebt! Geweldig!

  7. jetske zegt:

    Een goede actie, Aargh om de daad bij het woord te voegen! Op die manier heb je echt het gevoel dat je wat doet voor de natuur.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s