Een Harry Pottermoment

Afgelopen zondag stond ik ergens op een van de tussenzolders van de toren van de Hippolytuskerk in Middelstum en ik was een beetje de weg kwijt. Onder mij hoorde ik de beiaardier op het klavier hameren, boven mij klonken de klokken van het carillon. Daar had ik net nog vlak onder gezeten. Dat paste maar net, je kunt er niet staan want overal lopen draden naar de klokken, maar zittend op het houten vloertje heb je door de spijlen een prachtig uitzicht over de omgeving.
Maar een herrie was het wel dus ik bleef niet al te lang. Na afdaling van enkele ladders stond ik dus op die tussenzolder te zoeken naar het vervolg van de route naar beneden. Ik was omhoog gekomen dus moest ook op de een of andere manier weer naar beneden kunnen maar ik zag nergens een trap of ladder. (De foto hieronder is een laddertje hoger genomen, je kijkt op de vloer waar ik stond).


Harry Potterlezers zullen het herkennen, een levend oud gebouw met trappen die zich zomaar verplaatsen, een prachtig geheimzinnig beeld. (In de eerste film is dat ook echt te zien maar daar lijkt het wat kermisachtiger, geef mij dan liever de verbeelding.) Maar goed, ik stond daar wel even raar te kijken. Ik was ook vergeten of ik nu een stenen trap of een ladder moest hebben, en overal liepen balken en koorden en ergens hing ook nog de luidklok, niet echt overzichtelijk allemaal, maar in een vierkante open ruimte moet je toch een trap niet kunnen missen.
P (die was er ook bij) en ik hebben echt een paar keer verdwaasd heen en weer gelopen maar toen zag ik tenslotte in de hoek achter een schotje de opening  waarachter de smalle trap uit de dikke muur kwam. Ik rekende   niet op een trap buiten de vierkante verdieping waar ik in stond maar die muren zijn enorm dik, er passen gewoon trappen in. Hele smalle hoor, en stijl, en afgesleten.

Een stukje lager hebben we nog even bij de beiaardier gezeten, en nog weer een trap lager passeerden we het prachtige nog pas gerepareerde oude uurwerk en de speeltrommel, we hadden hier op de weg omhoog al  veel uitleg over gekregen. Er is daar een groep bevlogen vrijwilligers aan het werk om te zorgen dat alles in goede staat komt en blijft.
Van daaruit gingen er geloof ik nog weer twee trappen naar beneden, ik weet het niet meer precies maar het is me een hele hoogte bij elkaar.


Toch bijzonder wat er allemaal op een zondagmiddag te beleven is in die kleine Groningse plaatsjes.  Ik kan een bezoekje aan toren (en de kerk!) van harte aanbevelen, elke eerste zondagmiddag van de maand mag je erin en speelt de beiaardier.

Kijk daarboven in dat klokkenprieel achter het witte hekje zat ik.
Na afloop hebben we onze boterhammetjes gegeten op een bankje tegenover de kerk, daar hoor je het carillon eigen toch het mooiste.
En toen weer hup op de e-bike terug naar Grunn.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in avontuur, groningen en getagged met , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

14 reacties op Een Harry Pottermoment

  1. Thérèse zegt:

    Wat spannend Aargh en ja, ik ben een Harry Potterlezer. Dus ik kan het mij indenken. Het zou voor mij niks zijn met mijn hoogtevrees.
    (Dank voor je lieve kaart)

  2. Irene zegt:

    Ook de moeite waard op dit thema: The Nine Tailors van Dorothy L Sayers, een detective die helemaal om klokkenluiden draait.

    • aargh zegt:

      O ja leuk, Lord Peter Wimsey! Grote kans dat ik deze ook gelezen heb, lang geleden dus ik weet er nog weinig van maar ik kan wel weer eens gaan zoeken in de bieb. lekkere zomerlectuur!

  3. Sjoerd zegt:

    Haha, daar verschijnselt dan in ene een trap… Mooi verhaal.

  4. Ah, ik krijg heimwee naar Groningen met zijn prachtige dorpjes rondom de kerk!

  5. Ria van Felius zegt:

    Ja dan loop je zo te kijken waar je terecht zult komen zonder op te letten hoe. Mooi verhaal, mooie foto’s. Leuk weer eens een verhaal van jou!

  6. groninganus zegt:

    Daar was ik nog nooit in geweest., in die toren. Wel in die van Midwolde bij Leek. Ook een heel avontuur, trouwens, al was het maar wegens het onvindbare lichtknopje.

    • aargh zegt:

      Haha het is wat met die oude torens. Ik herinner me trouwens zelf een zoektocht naar het lichtknopje van een crypte (ergens achter de preekstoel), ik weet niet meer van welke kerk want we hebben er de laatste tijd zo veel gezien. Vandaar ook dat ik mijn avonturen maar weer eens ga opschrijven, dan kan ik nog eens wat terugvinden.

  7. Een mooie geïllustreerd avontuur, weer ouderwets lekker geschreven. Dat mag je best eens vaker doen.
    Met de combinatie van mijn lengte, hoogtevrees en MS geloof ik niet dat deze toren echt iets voor mij is.

  8. Je zou denken, jullie zijn toch ook via een trap boven gekomen? 😉
    Het is weer een ouderwets prachtig verhaal geworden.
    Je mag wel oordopjes indoen als je daar dus staat. Gehoorschade lijkt me niet uitgesloten.
    Zo op de foto’s ziet het er al heel mooi uit, laat staan in het echie.

    • aargh zegt:

      Ja het is echt een hels kabaal, je kunt daar niet al te lang zitten. Ik heb er nog wel opnamen van gemaakt met mijn telefoon maar kreeg ze helaas niet geplaatst.

  9. Roos zegt:

    Met e-bike bedoel je zeker Nimbus 2000? 😊

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s