De specht versaagt niet

Omdat ik geen vensterbank met geraniums heb verschans ik mij vaak achter de eettafel als ik naar buiten gluur. De vogels weten dat misschien wel maar ze doen alsof ze het niet merken, laat dat mens maar, ze zorgt  tenslotte voor de hapjes. Ze weten ook dat er in elk geval nog een tafel tussen mij en de deur staat zodat er tijd zat is om weg te vliegen, mocht ik iets engs doen, zoals de kat naar buiten laten.
Toch zijn er een paar schuwe soorten die bij elke beweging in de huiskamer opvliegen, de (grote bonte) specht is er een van. Toen die in een van struiken naast het terras landde bleef ik daarom ook onbeweeglijk op mijn stoel zitten, zonder een fototoestel of vogelkijker in de aanslag. Jammer, maar daardoor kon ik wel ontspannen genieten van de capriolen van het beest.

Hij was gekomen voor de vogelpindakaas. Die pot hangt er elk jaar weer, in de houder aan een niet al te dikke elzenstam. Het afgelopen jaar is echter een ernaast staande kornoelje zo hard gegroeid dat de dunne buigzame twijgen de ingang van de pindakaaspot versperren. De kleine vogeltjes kunnen daar heel handig op neerkomen en tussendoor kruipen maar de specht houdt als stoere boomstamkruiper niet van zulke ielige sprieten, hij schatte de twijgen in als onveilige landingsplaats voor een vogel van zijn postuur. Wat nu gedaan. Eerst klauterde hij wat tussen de takken rond op de elzenstam en probeerde om de hoek in de pindakaaspot te happen, maar die is alweer zover leeg dat dat niets opleverde.
Vervolgens probeerde hij fladderend als een kolibrie voor de pot tussen de twijgen door bij de pindakaas te komen, ook vergeefs.
Maar toen deed hij wat grappigs, hij landde op een iets steviger tak en begon om zich heen twijgen af te breken met zijn snavel. Nadat hij de struik voldoende had gesnoeid was de ingang vrij en kon hij zich op zijn gemak vol eten bij de pindakaaspot. Ongeduldig gadegeslagen door een stel hongerige mezen.

Zo zie je maar weer, niet alleen kraaien zijn slim. Zal ik de krant bellen? Ach nee, die leest niemand meer, ik gooi het wel op het web dan weten jullie het ook. Maar pas op met knippen, plakken en delen, wie weet verspreid ik nepnieuws.

Dit bericht werd geplaatst in natuur, tuin, vogels en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

7 reacties op De specht versaagt niet

  1. Sjoerd zegt:

    Het zou niet in me opkomen om te gaan sleuren en pleuren, ik weet dat die spechten alles in het werk stellen om eten te bemachtigen dat ook ik bedoeld had voor de roodborst en de mees…

  2. Ria van Felius zegt:

    Prachtig! Ik zie je zitten te genieten van al dat leuks 😉

  3. Helemaal niet erg dat je geen fototoestel of vogelkijker in de aanslag had. Jouw beschrijving van de situatie is als vanouds weer beeldend genoeg. 😉

  4. Thérèse zegt:

    Heel slim van de specht en zo leuk dat je het allemaal goed hebt kunnen zien.

  5. jetske zegt:

    Wat een levendig verhaal. Ik zie het tafereel met de slimme specht zo voor mij.

  6. Truus zegt:

    Het is zo mooi om te zien hoe vogels van elkaar leren. Mussen die de koolmezen nadoen en na enige oefening heerlijk van de vetbollen smullen etc. En niet alleen vogels. Ik zie onze katten dagelijks proberen elkaars kunstjes na te doen. Om een lang verhaal kort te maken: dieren zijn intelligente wezens die graag leren (en toen wilde ik iets over Trum.. zeggen maar dat ben ik ineen vergeten.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s