cocktail van de kat

Katten brengen af en toe cadeautjes mee naar huis, dat is geen nieuws. De absolute kampioen in dat opzicht was Nouchka, een slechtgehumeurde schoonheid die dertig jaar geleden onze toenmalige woonbuurt afstroopte en daarbij niet schroomde om bij de buren in te breken. Ze kwam soms thuis met een pond kaas, of met een nog half bevroren pak runderlappen. Mogelijk verruilde ze die bij de buren voor een kikker, want die ving ze wel maar ze kon er niet veel mee.

Jopie is nooit zo gul geweest. Vogels vangt hij niet, (gelukkig voor de vogels want die komen graag in onze tuin), het blijft bij zo af en toe een muis.
Maar vanmorgen verraste hij ons ineens met iets heel aparts: bij binnenkomst deponeerde hij op de deurmat een smaakvol ensemble van muis met een garnaal aan een cocktailprikker. (De muis zat niet aan de prikker, dat was net even te lastig denk ik). Nu geloof ik eigenlijk niet dat Jopie de garnaal zelf gevangen heeft, het lijkt me logischer dat de muis de garnaal te pakken had en dat de garnaal dus eigenlijk bijvangst was voor Jopie. Of hij heeft toch bij de overburen ingebroken om de garnaal te stelen, hij heeft namelijk onlangs ontdekt dat het kattenluikje van de overburen stuk is. Normaal kunnen alleen katten met de juiste chip door dat luik maar toen ik laatst de overbuurpoezen voerde kwam tot mijn stomme verbazing ineens Jopie binnen. Hij wist precies de brokjes te staan, dus waarom dan niet ook de garnalen. Maar dan nog, hoe flikt hij dat. Garnaal stelen, en vervolgens onderweg naar huis en passant nog even een muis vangen? Of muis vangen, door het luik naar de buren om nog een garnaal op te halen en klepperdeklep met een bek vol door het luik terug?
Ik begrijp er niets van.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in eten, katten en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

12 reacties op cocktail van de kat

  1. Rob Alberts zegt:

    En aparte garnalencocktail.

    Het wordt pas echt lastig als er ook nog een potje Whiskeysaus aan te pas komt.

    Vrolijke groet,

  2. Yak zegt:

    “ontdekt dat het kattenluik stuk is”, daar heeft hij geen hand in gehad?

  3. Thérèse zegt:

    Heel gewoon: eert een muis gevangen, die al plotseling dood was -zich dus niet dood houdend wat ze vaak doen- en opeens denkt Jopie: “Nog even bij de buren door het luik of er iets lekkers te halen valt”. Met prikker en garnaal naar buiten, muis erbij en alles trots deponeren op de keukenmat. Vol verwachting uitkijkend naar een compliment. Heb je dat wel gedaan??

    • aargh zegt:

      Ik ben slecht in complimenten. Maar ik snap nog steeds niet waarom hij met twee heel verschillende dingen aan kwam. En Jopie zelf was ook in de war, hij vond het zelf maar niks, hij begreep die prikker niet denk ik. Of de garnaal rook eng.

  4. groninganus zegt:

    Er zit niets anders op dan Jopie van een camera te voorzien, zodat je zijn gangen voortaan terdege kunt nagaan.

  5. Ria van Felius zegt:

    De muis had de garnaal al gevangen want die dacht dat het een brokje kaas was aan een prikker, dus die zat nog bij te komen van de schrik toen bleek dat het een garnaal was, hij was zodoende een makkelijke prooi voor Jopie, die prikker zat natuurlijk per ongeluk al in de muis geprikt. Of heb ik nu weer teveel fantasie 😉

  6. Iens zegt:

    Het blijven raadselachtige wezens.

  7. L zegt:

    Haha, wat een verhaal…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s