Ach die Hans

Ik weet niet of katten ook griepjes hebben maar bij Hans had ik dat idee wel. Af en toe at hij ineens een tijdje niet en wilde hij ook duidelijk niet gestoord worden, na een dag of twee was dat gewoon weer over.

Vorige week leek hij weer niet helemaal fit, hij wilde ook niet binnen komen, hij had een nestje achterin de tuin waar hij de hele dag sliep. Eigenlijk had ik met hem naar de dokter willen gaan, hij kon weleens lyme hebben want hij heeft vaak teken gehad. Maar dit weekend moesten we net naar Eindhoven om mijn hoogbejaarde schoonvader te verhuizen naar een aanleunwoning. Toen we terug kwamen hoorde ik van onze jongste dochter dat Hans weg was. Ik wilde haar het verstopplekje achterin de tuin laten zien, maar daar lag hij niet meer. Waarschijnlijk is hij via het bruggetje over de sloot, zijn vaste route, naar het landje naast de wijk gesjokt waar hij ’s nachts altijd muizen ving. Daar kun je goed wegkruipen, niemand die je ziet of stoort.
DSC_0044

Toen zijn zusje vijf jaar geleden een infectie opliep nadat ze waarschijnlijk was aangevallen door een marter, kroop ze ook buiten weg in de bosjes. Ze reageerde niet op roepen en wilde geen eten, ze had zich duidelijk voorgenomen om daar lekker rustig dood te gaan. Ik heb haar toen uit haar holletje gehaald en naar de dokter gebracht, daar heeft ze een week aan infusen liggen lijden in een akelig kooitje, met galmend hondengeblaf in plaats van ruisende blaadjes om zich heen. Tenslotte kreeg ze toch dat verlossende spuitje, ik heb vreselijke spijt gehad dat ik haar die ellende heb aangedaan.

Misschien is het niet zo gek. Stilletjes doodgaan zonder bemoeienis van anderen, in het hoge gras of onder de struiken. Ik heb natuurlijk gezocht maar in dat hobbelige veld vol ruigte en dichte bosjes vind je een zwarte poes niet. De kraaien zullen hem wel vinden.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in katten, leed. Bookmark de permalink .

17 reacties op Ach die Hans

  1. Michel zegt:

    Ach toch..:-(

  2. Liesbeth zegt:

    He wat naar! Geen hoop dat tie opeens weer aankomt lopen?

  3. fialas zegt:

    Adieu lieve Hans, in de poezenhemel kom je misschien zusje Grietje weer tegen.

  4. fialas zegt:

    beseft Jopie het al?

  5. Thérèse zegt:

    Ach … (stom, meer weet ik niet te zeggen, sorry Aargh)

  6. Irene zegt:

    Nee toch. Arme Hans, maar een goed besluit om hem zijn eigen gang te laten gaan.

  7. Rob Alberts zegt:

    Treurig, maar ik sluit bij Irene aan.
    Bemoedigende groet,

  8. Marthe zegt:

    Ach, ik word er helemaal een beetje verdrietig van! Die goeie Hans, hopelijk heeft hij een mooi plekje gevonden.

  9. sjoerd zegt:

    Gewoon de natuur zijn gang laten gaan is wellicht nog niet zo slecht. Alleen knaagt er nu ergens een stukje onzekerheid of het wel echt zo is…

  10. Jetskefotografie zegt:

    Wij mensen zijn vaak te geciviliseerd en moeten maar overal een oplossing voor hebben. We moeten vaker de natuur zijn gang laten gaan. Hans koos zijn eigen weg. Sterkte gewenst.

  11. Margo zegt:

    De hond van mijn schoonvader is , lang geleden, op die manier ook verdwenen. Was wat ziek en uit de tuin verdwenen. Heel veel gezocht, maar nooit meer gevonden. Je hebt gelijk dat je ‘m een eind als zijn zusje wilt besparen. Toch hoop ik dat ‘ie weer komt aanwandelen. Je weet het nooit met katten hè, ze hebben vele levens.

  12. riakristelijn zegt:

    Ja, beter zo hoor…,. al blijft het natuurlijk rot en hoop je dat hij nog binnenwandelt. Sterkte, ook voor Jopie.

  13. groninganus zegt:

    De ziel. Hij heeft eerst netjes zijn Twitter-account opgezegd:
    http://twitter.com/Hansdekoelekat

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s