Bloedstollend avontuur met onzekere afloop

Vanmorgen, toen Hans heerlijk lag te slapen op de bank en Jopie naar de overkant was om met Harry te spelen, sloop er ineens een woeste tijger over het terras. Hij liep langs de ramen en keek overal naar binnen om te controleren of er ook vijanden waren en ging toen het hele terras langs om vlaggen te zetten.
Ik was een beetje geschokt door dat vrijpostige gedrag en overwoog om Hans wakker te maken maar hij is een nachtkat en heeft zijn slaap ook nodig.

Aan het begin van de middag stond ik in de keuken om koffie te maken toen ik ineens oergeloei uit de kamer hoorde komen. Hans en Jopie stonden beiden met dikke staarten voor de tuindeur, buiten op het terras stond op doorgezakte sluippoten datzelfde gestreepte monster. Ik liet de jongens eruit, uiteraard.
Jopie loeide, de tijger loeide, Hans maakte ook een geluidje. Iets minder overtuigend dan Jopie, want ook al is Hans de grootste, eigenlijk houdt hij helemaal niet van ruzie. Alle katten slikten nadrukkelijk en bewogen vertraagd zijdelings over het terras terwijl ze elkaar strak aankeken. De tijger schoof strategisch achter de hoop afgewaaide en  bijeengeveegde takken. (foto door het glas genomen dus wat vaag)

IMG_4567

Er werd een paar keer heen en weer geloeid en wat op de plaats geschoven en er zat niet veel ontwikkeling in, dus ik ging maar even naar buiten. Dat gaf Hans en vooral Jopie meteen een hoop durf, Jopie deed vervaarlijk blèrend een paar scheve stappen naar voren en dat had zichtbaar effect.

IMG_4573

Maar hij  bleef wel gewoon zitten. Zelfs toen ik naar hem toe liep week hij geen millimeter, hij begon nu alleen ook tegen mij te loeien. De brutaliteit! Ik pakte een takje van de hoop en prikte hem voorzichtig in zijn flank. Dat is tegen alle regels van de gevechtsetiquette van katten en daar raakte hij van in de war. De tijger sprong van het terras af de tuin in.

IMG_4575

Hans en Jopie spoedden zich naar het randje van het terras en gingen daar samen zitten schelden tegen de indringer die inmiddels tussen de frambozenstruiken was weggekropen.

IMG_4577

IMG_4576

En daar zitten ze nu nog steeds, al een half uur, Hans en Jopie boven en de tijger beneden tussen de struiken. Af en toe klinkt er nog een kreet. Ik ben maar naar binnen gegaan want de koffie werd koud.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in avontuur, katten, tuin. Bookmark de permalink .

18 reacties op Bloedstollend avontuur met onzekere afloop

  1. Thérèse zegt:

    Goh Aargh, wat spannend. En ook zo bloedstollend verteld. Ik zat helemaal te trillen op mijn draaistoel. En wat een wild beest, zeg om niet weg te vluchten bij zo’n gezamenlijke operatie van Hans en Jopie. Mooie foto’s ook al. Wat zijn katten toch eeuwig boeiende (en loeiende) dieren. Koos heeft ook alle bewondering voor die twee van jou.

  2. Je hebt er een heerlijk beeldverhaal van gemaakt!
    Wat een helden, dat dappere tweetal van jullie … *proest* …

  3. Laurent zegt:

    Hehehe, wel onderhoudend zo’n territoriumconflict.

  4. Altijd mooi om te zien en ongemerkt druipen ze dan ook weer af. Maar die komt vast nog weleens terug.
    Even een vraag, hoe houd jij die terrasplanken ze mooi schoon? Ik heb zo,n bruggetje maar dat wordt spekglad rond deze tijd.

    • aargh zegt:

      Ah ja, leuk dat ik die tip eens kan doorgeven. Ik heb op het terras altijd een emmer met zand staan. Zodra het een tijdje regent strooi ik daar een paar handen van in het rond, dan kun je al meteen niet meer uitglijden. Met lopen verspreid je het vanzelf en je schuurt al lopend de boel ook een beetje schoon. Af en toe veeg ik het zand weg en dan komt er een heleboel groen mee. In de winter veeg ik regelmatig als het sneeuwt, dat werkt ook heel goed.

  5. Irene zegt:

    O dat kan nog een hele tijd duren, voordat de verhouding duidelijk zijn. Die tijger is een mooie ‘schildpad’ en een moedige ook, een tegen twee.
    Je houdt ons wel op de hoogte hè 🙂

  6. groninganus zegt:

    Meneer de Tijger kijkt – als je de foto’s opschaalt – wel erg verschrikt en zijn snorren zitten ook niet meer zo netjes in de plooi. Ik denk dat het staakt het vuren hem goed uitkwam.

  7. fialas zegt:

    Snobbel ziet het voor de komende dagen zorgelijk in, hij adviseert om 112. te bellen, voor er bloed gaat vloeien.

  8. Emigrant zegt:

    Twee bondgenoten én een supermacht trotseren, dat is wel dapper.

  9. fairlytrue zegt:

    Katten, we kunnen nog heel wat van ze leren!
    Mooi stukje journalistiek!

  10. lien zegt:

    Je hebt het wel heel treffend beschreven. Onze katten hebben het regelmatig aan de stok met een rode kater en gaan dan net zo te keer. Zolang ze achter glas zitten te gillen blijft de rooie stoïcijns. Maar zijn ze buiten dan druipt hij uiteindelijk af. Toch blijft hij iedere keer terug komen dus veel indruk maken die schreeuwlelijkerds niet.

  11. Jetskefotografie zegt:

    Je hebt mij weer een adembenemend artikel voorgeschoteld.
    En ik maar denken dat we katten uit onze tuin kunnen weren door zelf katten te nemen. Door jouw verhaal is dat weer helemaal ontkracht.
    Als de gastkat brutaal naast onze vijver aan het kiezen is uit de gerechten op de kaart, dan kan ik het niet laten om een appel in die richting te gooien. Dat is wel effectief moet ik zeggen.

  12. hanscke zegt:

    Wat grappig. Zo zie je maar dat er met een paar dieren om je heen heel wat te beleven valt

  13. Pingback: Jopie de held | aargh

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s