Commensaal op zolder

Het gebeurt niet alle dagen dat je een steenmarter door de lucht ziet vliegen. Voor mij was het in elk geval de eerste keer. Ik was bezig om de slechtste plekken van het volkstuinhuisje een extra laagje verf te geven toen ik geritsel op het schuurtje hoorde. Ik keek op en juist op dat moment dook de marter vanaf het schuurdak met een sierlijke boog naar het dak van het huisje.
Het was een schitterend gezicht, dat lenige slanke diertje dat geroutineerd de kortste route nam naar…. uh ja dat was even een punt, naar waar? Want hoe mooi ze ook zijn, je moet geen steenmarter op zolder hebben. Ik heb al eens gehoord over mensen die de hele zolder van hun huisje hebben afgebroken en opnieuw opgebouwd vanwege de stinkende beestenbende die de marters ervan hadden gemaakt. Dus ik legde kwast en de verf haastig neer, spoedde mij naar achteren, raapte alle keiharde appeltjes op die daar onder de boom lagen en die smeet ik naar het dak van het huisje.
De marter leek verdwenen.
Maar dat was hij niet.

Net zo een dus, dit exemplaar heb ik even geleend van het internet.

Net zo een dus, dit exemplaar heb ik even geleend van het internet.

Toen ik weer druk bezig was met verven hoorde ik gedoe op het huisje. Op het dak of op zolder, ik wist niet precies waar maar ik wist wel zeker dat ergens een beest zat. Dus ik ging  op onderzoek uit, ladder mee, luik open, speuren in de duisternis van het zoldertje. Maar geritsel boven mijn hoofd maakte duidelijk dat hij niet binnen was. Buiten op het dak zag ik ook niets. En toen viel mij iets in: bij de verkoop van het huisje hadden de vorige eigenaars verteld dat er een nieuw dak op zat. En net zoals ze nieuwe schroten buitenom tegen een verrot huisje hadden getimmerd, zo bleek het nieuwe dak bovenop het verrotte oude dak te zijn gemaakt en ertussen zit een ruimte van krap tien centimeter hoog. Hoog genoeg voor de marter. Een hoop verbrokkeld materiaal dat hij los had gefrutseld lag in de dakgoot waaruit ik concludeerde dat hij er niet voor het eerst zat.
Mijn huismarter voelde zich in het geheel niet bedreigd want hij rommelde gewoon luidruchtig door terwijl ik op de ladder stond en onder het dak gluurde. Ik besloot hem een beetje bescheidenheid te leren en haalde een stuk pvc-pijp uit het schuurtje waarmee ik even flink rondrakelde tussen de daklagen. Het was inderdaad even stil, een paar minuten, daarna rommelde hij op zijn gemak verder. Karaktertje hoor, die marter van mij. De vraag is: hoe nu verder.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in natuur, volkstuin en getagged met . Maak dit favoriet permalink.

13 reacties op Commensaal op zolder

  1. Sjoerd zegt:

    Je kunt je nu afvragen van wie het huisje is… Ene moet het nakijken hebben.

  2. Thérèse zegt:

    Kan je hem/haar niet beschouwen als een trouwe waakmarter? Hij heeft vast heel nuttige eigenschappen.

    • Irene zegt:

      Ja, het doorknagen van je versnellingskabels en het maken van een behoorlijk puinhoop op zolder. Marters prima, maar niet in huis.En hoe krijg je hem weg? Het dak slopen, ben ik bang.

  3. fialas zegt:

    ze houden van vis, lok hem weg met een kibbeling. Hopelijk is hij vrijgezel, want hun jonkies vreten ook bougiekabeltjes, omdat die naar vis schijnen te smaken.

  4. groninganus zegt:

    Men neme een föhn en een pond cayennepeper. Cayennepeper op de drempel van het martershonk deponeren. Met de föhn verder het honk in verspreiden. Die komt niet weer.

    • aargh zegt:

      Heb je dit ter plekke bedacht of is het een beproefd middel?
      Ik kan cayennepeper kopen maar ik heb daar geen electriciteit dus ik zal het zelf met een pijpje onder het dak moeten blazen.

      • groninganus zegt:

        Dit middel is mij aan de hand gedaan door mevrouw Van Os van Rima aan de Oosterweg. Het helpt heel goed tegen schijtende honden – die ruiken immers eerst voordat ze ergens hun behoefte doen. Gezien de volharding van steenmarters is de dosis in hun geval wat verhoogd. 🙂

  5. Nou de oorlog is in elk geval verklaard. Nu nog een overwinnaar.

  6. De martervanger raadplegen, tegenwoordig is dat een beroep. Ik heb een tijd geleden een reportage over gezien op t.v.
    Wat betreft je blaaspijp, niet per ongeluk inademen hoor.

    • groninganus zegt:

      In Groningen is dat Jan Doevendans (buitenbedrijf Noorderbuitensinmgel). Maar hij is nogal lankmoedig jegens steenmarters, staat me bij.

      • aargh zegt:

        Ja ik weet het, aardige man, ik ken hem wel. Hij heeft een huisje aan het einde van mijn pad, heb daar nog eens thee gedronken. Maar voorlopig heb ik hem niet nodig, deze marter woont nog niet echt bij mij, hij was even op bezoek maar hij kan natuurlijk best terugkomen. Ik denk dat hij meestal gebruik maakt van het verwaarloosde huisje van mijn buurman die er nooit is.

  7. pipsesippi zegt:

    Ik heb een steenmarter die onder mijn daknok woont, buiten wat isolatie opvreten kan hij daar weinig schade aanrichten. Wij willen hem niet weg, hij heet Roeltje en maakt soms wel een beetje kabaal, maar niks ernstigs. Wij hebben hier in ons oude huis vaak last van ratten en muizen, Roeltje ruimt die allemaal netjes op.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s