Een lome zomerdag in Utrecht

Ik ben deze week in Utrecht, om op de poes van onze E te passen. Op de bovenste verdieping onder een plat dak, platte daken ook rondom onder mij, de warmte dampte mij van alle kanten tegemoet dus ik was het grootste deel van de dag bezig met klimaatbeheersing om te zorgen dat de poes het overleefde. Ramen tegen elkaar open, gordijnen wapperend ervoor, ventilatoren op de vensterbank en achter op het platje om de haverklap sproeien met de tuinslang.
Gisteren was het bewolkt en dus heel aardig uit te houden, toen ben ik maar eens lekker gaan lanterfanteren in de stad. Kalmpjes gefietst op een rammelfiets, langs grachten gelopen, bakje vegetarisch bij een Griek gehaald (dat hebben Grieken tegenwoordig!) en dat lekker opgegeten op een bank in een hofje, tussen een minnekozend stel, een opgewonden telefonerende jongedame en een onafgebroken in zichzelf pratende goed behaarde grijsaard.

IMG_3894

Het was een goed plekje om langere tijd te zitten maar omdat ik bij de overdadig met zout en knoflook gekruide maaltijd een grote fles water had leeggedronken moest ik op zeker moment op zoek naar een toilet. Nu weet ik in Utrecht de bibliotheek te vinden en daar zouden ze er vast wel een hebben

Ik liep op mijn gemak de bieb in en ging maar eens een trap op. Op de eerste etage stonden alle ramen open, van buiten waaide mij, tot mijn verrassing, prachtige muziek tegemoet. Ik ging naar een raam naast een van de studietafels en hing naar buiten, daar zag ik op de stadhuisbrug twee violistes staan, duidelijk profs. Ze speelden vrolijke achttiende-eeuwse muziek, het klonk geweldig tussen de hoge gevels.
Toen hoorde ik dat achter mij twee mensen aan de tafel gingen zitten, ze spraken zachtjes in korte rudimentaire zinnen: Ja, muziek buiten, viool! Zonder te kijken wist ik al waar ik mee te maken had: een inburgeraar en een taalvrijwilliger. Toen ik omkeek zag ik een heel herkenbaar tafereeltje, de vrijwilliger had duidelijk zijn huiswerk gedaan en Kader Abdolah gelezen: hij had het dikke Jip en Jannekeboek bij zich. Hij legde het plechtig op tafel, sloeg het open en wreef met zijn vingers de eerste bladzijde glad.
Ik ging maar eens verder op zoek naar de wc. Die vond ik uiteindelijk toch beneden vlakbij de trap, maar om erin te komen was een speciale munt nodig. Nu zou ik weer achter munten aan moeten maar gelukkig stond er een meisje in het portaal  bij de wc dat mij door het raampje zag aankomen en zij deed de deur voor mij open. Toen ik op het toilet zat hoorde ik haar giechelend tegen een vriendin die van een ander toilet kwam zeggen: “Ik heb nog iemand in ons complot betrokken”. Ik dus, ik was deelgenoot van een wc-complot.
Het mooie was dat ik nu het kleingeld in mijn portemonnee niet aan munten had hoeven te spenderen, dus ik ging naar buiten om het in de kist van de violistes te leggen.IMG_3898

Het was  echt geweldige muziek en aangezien ik geen last meer had van hoge nood kon ik op mijn gemak gaan zitten luisteren op de trappen achter de dames.
Terwijl ik daar zat dwaalden mijn ogen over de gevel van de bibliotheek, en daar zag ik door het open raam nog de vrijwilliger zitten, ernstig over zijn Jip en Janneke gebogen.
IMG_3901

Hij zat er nog toen het hele vioolboek uit was en de instrumenten en standaarden werden opgeruimd. Het was muziek van Leclair, vertelden de Amerikaanse dames. Fijne muziek voor een zomerdag.
De poes sliep nog toen ik thuis kwam.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in avontuur, katten, mensen, muziek, tevreden. Bookmark de permalink .

9 reacties op Een lome zomerdag in Utrecht

  1. sjoerd zegt:

    Een WC complot, schitterend. Met 1 muntje half Utrecht laten plassen…

  2. fialas zegt:

    dus zonder pasmunt toch een plasmunt….
    overigens kom ik door dit beeldende proza bijna in de verleiding om Utrecht een fijne stad te vinden.

  3. Hendrika zegt:

    De eerste foto is prachtig! Niet echt een lolletje om met deze temperaturen tussen de platte daken in een stad te vertoeven. Maar mooi verhaal weer, wat een lol met een toiletmuntje :-).

  4. Thérèse zegt:

    … en het vervolgens beter besteden, helemaal mooi. Sterkte op het platte dak met poes.

  5. ria zegt:

    Mooi verhaal, mooie foto’s en mooie muziek, wat wil een mens nog meer 😉

  6. lien zegt:

    Een heerlijk lome dag! ik las zelfs eerst ‘vrome’, maar dat zal de warmte wel zijn. En zo’n strijkje erbij maakt het helemaal af.

  7. Margo zegt:

    Heerlijk is dat hè, als er mensen op straat gratis en voor niks muziek maken die het ook echt KUNNEN!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s