Vanuit de rommelkamer

Mijn huis is vandaag  omgetoverd in een kantoor vol bedrijvigheid. Op de ‘studeerkamer’ zit dochter E aan haar afstudeerscriptie te schrijven. In onze slaapkamer heeft P zich op bed genesteld met telefoon en laptop, hij werkt vandaag thuis. Beneden vergadert een belangengroep (hooggevoelig voor laagfrequent geluid), dat kwam zo van pas, er was behoefte aan een vergaderlocatie in het noorden des lands en dan zeg je geen nee want we hebben hier best een fraaie vergaderlocatie (met inspirerend uitzicht op een groeizame ecozone mét vogelhuisje waar enkele mezen  af- en aanvliegen en op vertederende wijze zonnepitten pellen, ik hoop dat men dat waarneemt en op waarde weet te schatten).

Heel nuttig  hoor, al die bedrijvigheid maar voor mij is het best een beetje onwennig. Normaal heb ik het rijk alleen, met de poezen dan, nu zit ik noodgedwongen achter een kampeertafeltje tussen de muziekinstrumenten en de dozen in de rommel/muziekkamer. De poezen liggen gewoon beneden op de bank, die trekken zich vanzelfsprekend niks aan van vergaderaars en niemand neemt aanstoot aan Hans en Jopie. Het past dus allemaal best en het suikerbrood dat ik heb aangeschaft voor bij de thee is groot genoeg voor alle liefhebbers. Ik merk wel dat ik wat weinig theepotten heb.  Misschien moet ik dat een volgende keer melden, werkplekken genoeg maar aub zelf theepot meenemen.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

6 reacties op Vanuit de rommelkamer

  1. groninganus zegt:

    Wat doet men zoal als men zo noodgedwongen bij het kampeertafeltje in de rommel- en muziekkamer zit? Maakt men van de nood een deugd en grijpt men naar een sinds lang verlaten schuiftrompet, om er zonder mankeren de eerste maten van het Wilhelmus op te spelen?.

    • aargh zegt:

      Dat kan natuurlijk niet, de trombone pakken als beneden een stel hooggevoeligen voor laagfrequent geluid vergadert, en er nog wat anderen aan het werk zijn. Maar wees niet bezorgd, hij is helemaal niet lang verlaten, er wordt bijna dagelijks op gespeeld 🙂

  2. Thérèse zegt:

    Ooooo Aargh, ik heb veel bewondering voor je. Ik moet er niet aan denken al die mensen in MIJN huis. Wat dapper van je. Je mag mij wel bellen, hoor,voor een goed gsprek.

    • aargh zegt:

      Haha heel lief aangeboden Therese, maar volgens mij is er in die meisjesschool vaak veel meer drukte dan hier in huis dus met mijn dapperheid valt het nogal mee. Op dit moment is iedereen weg, nu ben ik weer helemaal alleen met twee slapende katers. Van het ene uiterste naar het andere. Ik ga maar eens lekker toeteren 🙂

  3. Sjoerd zegt:

    Je kunt jezelf wat aandoen….

  4. Voor een paar uurtjes is hetnog wel te doen 😉

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s