lakmoesproef

Gisteren heb ik de warme maaltijd (met broccoli en vega-dingen) wat opgevrolijkt met een tomatensaus. Gewoon een snelsausje van een blikje puree, uitje smoren in plens olijfolie, ditjes en datjes erbij, en dan heb je zomaar voor een paar stuivers een saus waar geen enkel potje kant en klaarspul tegenop kan. Een sauspan vol want het was een dubbelblik puree.
Zoveel saus maakt een beetje overmoedig, je schept er al snel iets te lekker op los en voor je het weet gaat het mis. Bij mij gebeurde dat, hatsekidee meteen al een rode kledder op het net schone gele tafelkleed, en ai, ook een spetter op mijn ( ook al net schone want die middag na het hardlopen en douchen aangetrokken) shirtje. Het shirtje was gelukkig donkerblauw maar er zat toch een zichtbare vlek op.

Toen ik ’s avonds voor de spiegel nog een restje rood aankoeksel van het shirtje krabde ontdekte ik tot mijn verbazing dat ik het al die tijd binnenstebuiten had gedragen, met een paar opzichtige textieletiketten fladderend in de nek en aan de zijkant. Des te beter voor de vlek, maar toch raar dat ik het niet gemerkt had. En P dus ook niet. Ik wees hem daarop, maar hij antwoordde dat hij dat niet had kunnen zien omdat ik er een vest over droeg. Dat was wel zo, maar dat vest hing open anders had die vlek daar niet kunnen zitten. Bovendien heb ik het vest uitgetrokken toen ik later zijn haar knipte. Al die tijd dat ik met schaar en tondeuse om hem heen stond te draaien heeft hij niks gemerkt!
– Ja maar ik durfde niet te kijken vanwege de schaar!
– Ja duh, als je niet durft te kijken naar de schaar kijk je juist naar iets anders, dan moet dat witte etiket voor je neus des te meer de aandacht vangen.
– Ja maar ik had mijn bril niet op!
Die had ik verwacht, hij zet inderdaad zijn bril af als ik hem knip, maar zonder bril kan hij juist beter dichtbij kijken. Smoesjes dus. Maar goed, zo staan de zaken er dus voor: ik knoei met eten en draag mijn kleren binnenstebuiten, P ziet het niet en verzint gekke smoesjes. Maar we houden van elkaar en als het niet veel erger wordt mogen we thuis blijven wonen.

tomatensaus

En van die saus is nog een restje over, dat bewaar ik voor morgen als P in Brussel zit. Wel eerst maar even op zoek naar de slabbetjes.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in drama, eten, liefde en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

13 reacties op lakmoesproef

  1. Irene zegt:

    Een BLIK puree? Dat verbaast mij nog het meest van aargh.

    • aargh zegt:

      Jazeker, blikken tomatenpuree moet men altijd in huis hebben. Verse tomaten zijn voor heel andere dingen.

      • Irene zegt:

        Ah, tomaaaaaatenpuree. Ja nee dat is natuurlijk helemaal okee. Ik dacht aardappelpuree, en hoewel ik niet wist dat dat bestond (wat voor mij pleit vind ik) kon ik wel meteen bedenken hoe fout dat waarschijnlijk was.

        • aargh zegt:

          Dat is wel in poedervorm te krijgen en dat is inderdaad heel fout, ik kan het weten want ik had heb bij me als noodrantsoen op wandeltochten door Schotland en ik heb het gegeten ook. Men sjouwt nu eenmaal geen mud aardappelen mee de hooglanden in. Zelfs daar tussen de berggeiten in de woeste verlatenheid, ver van iedere menselijke nederzetting of campingwinkel of zo, en met rammelende maag na een dag klimmen en soppen door de moors, zelfs daar is het vies. Ander nadeel is dat de douane het erg verdacht spul vindt.

  2. fialas zegt:

    De verstrooide professor en de op het schone gerichte dichter letten ook niet op onbenulligheidjes. Het zijn niet de leukste mensen die altijd alle ongerechtigheden signaleren.

  3. ria zegt:

    Ik had laatst in bed een shirt binnenste buiten aan, dat werd wel opgemerkt, zo kan je toch niet slapen… Werd er gezegd 😉
    @irene, als je dement wordt weet je dat niet meer, dat je nooit blikjes en pakjes deed 😉

  4. Sjoerd zegt:

    Wellicht is hij wel gewend aan dit soort uitspattingen…

  5. groninganus zegt:

    Voor je toonbaarheid maakt zo’n partner dus niet veel uit. 🙂

  6. lien zegt:

    Hahaha! Smoesjes uit liefde. Hij spááárt je 🙂

  7. Margo zegt:

    Tomatenpuree, en kerrie trouwens ook, hebben een grote aantrekkingskracht op pasgewassen, bij voorkeur witte kleding. Het zijn ook vlekken die er lastig uit gaan. Kleding binnenstebuiten dragen, ach, als je thuis bent is dat toch geen ramp. Ik stond een tijdje terug voor een betaalautomaat met een lange rij (mensje of 4) achter me, en ik had mijn vest binnenstebuiten aan. Misschien is het wel een goed idee voor mensen ‘op leeftijd’ om de labels uit de kleren te knippen, valt het niet zo op als we iets verkeerd om aan hebben. Dus jij knipt je eega ook?
    Nee, aan mannen heb je niets wat dat betreft. Die laten je rustig voor gek lopen.

  8. Thérèse zegt:

    Daar kijken wij helemaal niet meer van op, van binnenstebuiten kleding en van knoeien dat het een lieve lust is. Ik geloof dat wij ook nog steeds zelfstandig mogen wonen.

  9. Het voordeel is als je samen oud wordt, dat je samen wat morsig en kippig wordt. 😉

  10. hanscke zegt:

    Ik wil niet zeuren, maar het moet niet ernstiger gaan worden. Je wilt vast niet doorgaan voor die mottige oudwetjes die zich zelf niet onder controle hebben. Kun je niet een buurvrouw inschakelen om jullie op het rechte spoor te houden? Het slabbetje is een goed initiatief lijkt mij. Hi Hi

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s