Het zwijn dat oprees uit de diepte

De weg van Marburg naar Michelbach is heuvelachtig en bochtig en ’s avonds is het er aardedonker want er staat geen enkele lantaarn. Omdat er donderdagavond ook nog een dichte sneeuwbui viel reden we heel voorzichtig, nog geen vijftig km/u. Maar dat was blijkbaar nog te hard. Plotseling voelden we een bons en ik zag voor de koplamp rechts een enorme bruine rug uit de grond opreizen. Dat beeld bleef de hele nacht nog terugkomen, die bruine rug die uit de weg omhoog kwam. Dat kan natuurlijk niet, een wild zwijn verschijnt nooit vanuit de weg, het bos liep bovendien naast de weg juist omhoog en ik lag me dan ook af te vragen hoe dat beeld in mijn hoofd was gekomen. Blijkbaar verzint dat hoofd erop los als er onbegrijpelijke dingen gebeuren, maalde ik die nacht, en blijkbaar ben ik in dit soort situaties dus een waardeloze getuige.
Toen we de volgende dag in de vrachtwagen van ADAC, met onze gehavende Yaris achterop, langs de plek van het ongeval reden zag ik dat er daar nou net een diepe greppel was, daaruit was het zwijn de weg op gerend. Ondanks alles was er toch een gevoel van opluchting, ik ben niet gek.

Maar een beetje in de war was ik wel toen we daar zo onverwachts stil stonden om half elf ’s avonds in een donker bos met een kapotte auto. Eerlijk gezegd weigerden mijn hersens dienst, ik stond te trillen op mijn benen en was vooral behoorlijk in de stemming voor een vecht-of-vlucht reactie. Het denken kon ik gelukkig overlaten aan P die onmiddellijk druk aan het telefoneren sloeg. Ook onze getuige was erg waardevol, een lieve mevrouw die achter ons had gereden en die ook bij ons bleef tot we daar weer vandaan gingen, waarvoor hulde.    Ze noteerde in mijn adresboekje haar gegevens, gebaarde andere auto’s om door te rijden (vrijwel alle automobilisten stopten en vroegen  of er hulp nodig was!) belde met familie om het nummer van de sleepdienst en instrueerde P dat hij de politie moest vragen om een jager te sturen om het dier te zoeken en uit zijn lijden te verlossen.   Ondertussen gebruikte ik mijn adrenaline maar om het loshangende plaatwerk van de auto te trekken, ik had dikke  fleecehandschoenen aan en daarmee ging dat best. Alleen een taai stuk bumperplastik wilde niet los maar daarvoor bood het Zwitserse zakmes van P uitkomst.

het zakmes
De motor werkte gewoon, die wielen zaten er allemaal nog aan en er lekte geen benzine dus we konden nadat alle loshangende onderdelen waren verwijderd best nog naar het hotel rijden, een kilometer of twee verderop, voor alle zekerheid geëscorteerd door de auto van de behulpzame mevrouw.
Leer hieruit beste lezers: Duitsers zijn lief maar neem op uw reizen door Duitse wouden toch altijd een zakmes mee, voor het geval een wild zwijn uw pad kruist.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in avontuur, drama, eng, leed, mensen, vakantie. Bookmark de permalink .

17 reacties op Het zwijn dat oprees uit de diepte

  1. groninganus zegt:

    En hij was net nieuw, die auto!

  2. Irene zegt:

    Dat geldt bijna overal op het platteland, dat de mensen hulpvaardig zijn en meestal niet zo’n enorm vliegende haast hebben op weg naar iets Belangrijks dat ze iemand niet kunnen bijstaan.

  3. ria zegt:

    Dat hoort geloof ik bij net nieuwe auto’s. Joop kreeg op die van ons een keer een damhert ook s nachts op weg naar huis. Als het gemaakt is zie je er niets meer van hoor, maar dat je je een ongeluk schrikt wil ik best geloven.

  4. lien zegt:

    Jeetje wat zullen jullie geschrokken zijn! Sneu voor de auto en sneu voor het zwijn. Maar fijn om te ondervinden dat er nog genoeg hulpvaardige mensen zijn.

  5. Sjoerd zegt:

    Meestal stop ik ook even om te kijken of ik niet kan helpen. Als er al hulp is rij ik ook gewoon door. Iemand aan zijn lot overlaten zit er bij mij niet in…

  6. Wat een vervelend avontuur.
    Jammer van de nieuwe auto,maar gelukkig geen persoonlijke ongelukken. Gelukkig dat jullie zo langzaam reden. Wel lief van de Duitse Dame.

    Het vecht- en vluchthormoon werkt bij mij op dezelfde manier als bij jou. We hadden op een nacht de afwasmachine in de brand. Ik stond al bijna met de kinderen buiten. Mijn man bleef bij zijn positieven en belde de brandweer. Oh ja, als je brand hebt bel je de brandweer, dat was mijn brein, beneveld door de adrenaline, even vergeten. 😉

    • aargh zegt:

      Maar die kinderen zijn wel het belangrijkste. Er zijn ook mensen die altijd meteen de telefoon pakken maar nooit handelen, dat is ook niet goed. prima dus dat niet iedereen hetzelfde reageert 🙂

  7. Dat had wel veel slechter kunnen aflopen. Die blikschade is wel wat sneu voor de nieuwe auto natuurlijk, maar ach, “it is mar dea guod” (dat is maar een dood ding), zeggen we dan. Met het autootje komt het wel weer goed. Echt sneu is het voor dat zwijn … ;-(

  8. fialas zegt:

    wat vreselijk zonde van de mooie nieuwe auto, jammer van de mooie kerstvakantie in Marburg, maar godzijdank zijn jullie ongedeerd. Dat arme zwijn…… Hier in de Hoge Venen durf ik nu helemaal nooit meer in het donker te rijden.
    Mijn duitse zwager is het ook overkomen, ze woonden toen in het Schwarzwald. .In het donker sprong er een hert voor zijn bedrijfsauto; geen ree maar een stuk roodwild. Siegfried stapte uit en sleurde samen met een vriend het dier de auto in. . Thuis heeft hij het ingemaakt, de hele kelder stond vol met potten vlees.

  9. fialas zegt:

    Je bent een taaie hoor! ,Jullie hele vakantie in de war en je schrijft er doodleuk nog een aardig verslag over, geillustreerd met foto van zakmes!

  10. lies zegt:

    Hoe is het nu met het zwijn?

    • aargh zegt:

      De mevrouw die achter ons reed zag hem weer in het bos verdwijnen, maar ik kan me niet voorstellen dat hij het overleeft. We hebben in het weekend nog in dat bos gewandeld en overal wroetsporen gezien van zwijnen, maar geen zwijn zelf, levend noch dood.

  11. Irene zegt:

    Uiteindelijk was dat zwijn dus toch ook een soort bultrug.

  12. Hendrika zegt:

    Gelukkig zonder persoonlijke mankementen, maar wat een schrik en gedoe. Het overkwam meneer de boer en 2 buurmannen jaren geleden in Drenthe. Wilde zwijnen in Drenthe: ik had er nog nooit van gehoord, volgens de agenten kon het wel.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s