Te grote broek

Hij hoorde eigenlijk thuis in een fabel, het was net even iets té. Wat doet een slak op een atletiekbaan?

Wat doe ik op een atletiekbaan, zou ik ook kunnen vragen. Ten eerste was de atletiekbaan wegens renovatie gesloten de afgelopen tijd en ten tweede was ik er nog nooit geweest, ons trainingsclubje loopt in het park.

Om maar met het begin te beginnen, ik had me willen inschrijven voor De Vier Mijl van Groningen, maar ik was te laat. Je moet dan klokslag zeven uur achter de computer zitten en dan moet je ook nog het geluk hebben dat je erdoor komt. Mislukt dus, dacht ik, maar een week later bleek dat ik er nog wel tussen kon komen via de sponsor, die toevallig ook mijn ziektekostenverzekeraar is, maar dan moest ik me inschrijven voor de ‘clinics’ (dat is een modewoord voor training) . Dat deed ik toen dus maar. Nu bleek, nadat ik bij de eerste clinic gespijbeld had omdat ze de hele zondag hadden uitgetrokken voor o.a. een hele reeks workshops (dat is een modewoord voor lesjes) en een pauze met broodjes en zo, zodat je van half tien tot half drie bezig werd gehouden met de kick off (dat is een modewoord voor start) terwijl wij lekker wilden gaan fietsen in Duitsland……
Waar was ik.
O ja, toen bleek dus dat de dichtstbijzijnde locatie waar geclinict werd in mijn vertrouwde park was maar dan op die atletiekbaan die blijkbaar nu net helemaal precies vandaag weer in gebruik genomen is. Zo precies net nu dat wij de eerste groep waren die er overheen mochten lopen. Maar wij, P en ik dus, waren te vroeg want we hadden zoals gezegd  bij de kick off gespijbeld en wisten niet dat de clinic pas om tien uur zou aanvangen en als gevolg daarvan moesten we  nog een half uur wachten. Terwijl de zon blikkerend op de gastvrij gereedstaande houten bankjes scheen, en zitten in de zon daar houden wij niet van. Gelukkig bleek dat aan de overkant van de atletiekbaan een rij grote bomen voor schaduw zorgde. Onder die grote bomen waren een aantal essen en essen hebben de neiging om zelfs bij een beetje wind nogal met takken te strooien. Dat is helemaal niet handig naast een gloednieuwe atletiekbaan, wij vroegen ons af of er een soort superstofzuiger zou zijn om al die takken van de baan te verwijderen. Omdat we toch moesten wachten  gingen we maar takken oprapen, het hele stuk atletiekbaan langs de bomen hebben we keurig takvrij gemaakt.
Zodoende waren wij dus de eersten die zich in het zweet werkten op de vernieuwde baan. Dachten we. Maar naast de laatste tak die ik opraapte dacht ik ook een heel klein takje met een eikel te zien. Het was geen takje, het bewoog, het kroop langzaam maar vastbesloten ter hoogte van de 200-meterstreep over de atletiekbaan. Een huisjesslak.

Fabels zijn fabels, moraal kan zijn nut hebben maar realistisch is het allemaal niet, ik heb de slak dus zonder pardon opgepakt en in de bosjes tussen de bomen gemikt.
Een kwartiertje later denderden we met de hele kudde hardlopers voor onze warming up over de baan, de slak was in veiligheid en niemand heeft zijn benen gebroken over slingerende essentakken.

Die medaille hebben we alvast verdiend.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in groningen, hardlopen, natuur en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

10 reacties op Te grote broek

  1. Irene zegt:

    Die reactie om overal waar we komen rondslingerende takken op te ruimen die niet eens van onszelf zijn, die hebben wij tegenwoordig ook.

  2. Sjoerd zegt:

    Als ik erover moet springen, kunnen anderen dat ook…. Ik weet het, niet sociaal, maar af en toe wel lachen.

  3. ria zegt:

    Ik ga niet bij anderen takken oprapen, maar op zo’n atletiekbaan horen ze natuurlijk niet, dus jullie hebben goed werk verricht hoor en een slakkenleven gered,..

  4. groninganus zegt:

    Die takken lagen er waarschijnlijk al vanaf die storm. De volgende ochtend lagen er namelijk ook op het uiteind van de Peizerweg en op het fietspad langs de Peizerweg veel takken.

    • aargh zegt:

      Ik weet niet meer wanneer die storm precies was maar die takken moeten kort geleden gevallen zijn, de bommenberendloop ging niet door omdat de baan nog niet klaar was, oa de lijnen moesten nog worden aangebracht. Ik ga ervan uit dat de baan bij oplevering schoon was. Maar essen zijn erg bros, en ik vraag me zelfs af of de essenziekte ook al onder grote bomen begint huis te houden, hier achter het huis vallen ook continu takken naar beneden en de kroon ziet er mottig uit.

  5. fialas zegt:

    de atletiekbaan opgeruimd en gebruiksklaar gemaakt, een schitterend voorbeeld van burgerzin.
    Nu nog iets ondernemen tegen dat jargon.
    Hier wat botanisch jargon: Fraxinus excelsor, is zijn ware naam. de es dankt die naam aan de breekbaarheid van zijn takken. Hier langs de Maas zijn de essen nog gezond maar na een stormpje breken er toch altijd takken af.

  6. Jullie hebben er een dubbel nuttige warming up van gemaakt.

  7. Thérèse zegt:

    Jullie zijn de ware helden, zeker weten. Ze mogen jullie wel erelid maken.

  8. De sport vaart op vrijwillligers en die rol nemen jullie al snel aan.
    Hoe is het afgelopen met die kentekenplaat, dat vraag ik me de laatste dagen steeds af, als ik mooie combinatie zie.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s