Met deur door de poort.

Een jaar of vijf geleden fietsten we rond in en langs de stad Groningen, sfeer proevend in diverse woonwijken met het oog op een toekomstige verhuizing naar die stad. Het zou nog twee jaar duren eer het zo ver was maar de voorpret hield ons op de been.
Op een van de verkenningstochten kwamen we via een fietspad op een lommerrijk plekje terecht waar een bankje stond. De perfecte plek om even te gaan zitten met boterhammen en koffie. Terwijl wij aten keken we om ons heen en ontdekten we de fraaie smeedijzeren poort waarachter zich iets paradijselijks bevond. Iemand kwam door die poort naar buiten met een oude kar, haalde wat plankjes, een oude stoel en zakken zand uit een auto die buiten de poort onder een boom stond en reed met het spul naar binnen, het paradijs in.
Het is onmogelijk om dan niet een steek van jaloezie te voelen. Stel je voor dat je daar thuis hoort, dat je daar in mag met je kar en daarbinnen dan iets met je plankjes, je stoel en je zand gaat doen.
Hoe vertrouwd hij inmiddels ook is, het blijft een magische plek en vooral met dit zomerse weer moet ik steeds weer denken aan die keer dat ik er voor het eerst kwam. Soms zitten er mensen op het bankje en dan zie ik mijzelf door hun ogen het paradijs in gaan.
Gisteren reden we weer eens naar binnen met een kar, een van de mooie nieuwe karren die licht lopen. Over het schelpenpad dat een nette nieuwe laag heeft gekregen, dat loopt ook een stuk lichter. De nieuwe achterdeur op de kar, thuis fris geverfd en beglaasd, is klaar om het verrotte geval in het huisje te gaan vervangen. Sommige dingen veranderen nu eenmaal. Blauw electriciteitsdraad zal niet meer nodig zijn.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in sentimenteel, volkstuin. Bookmark de permalink .

14 reacties op Met deur door de poort.

  1. harrymeijer zegt:

    Wat zal dat een genot zijn! Een deur die goed in z’n scharnieren hangt en gewoon open en dicht kan zonder je af te vragen of dit de laatste keer is geweest.

  2. Sjoerd zegt:

    Nu kun je er zelfs overwinteren…

  3. ria zegt:

    Draadjes wel bewaren hè, die komen vast nog eens van pas, bij iets met blauwe bloemen 😉

  4. Het lijkt niks zo’n deur van een tuinhuisje of een schutting, maar als zo’n geval eenmaal gaat rotten en scheef gaat hangen, dan wordt het na verloop van tijd een ergernis. En ik kan het weten, want wij hadden tot voor kort zo’n deur in onze schutting. Het kreng was alleen nog met bot geweld open en dicht te krijgen. Sinds een zwager een paar weken geleden deur en schutting in één keer heeft vervangen, gaan we weer fluitend door een soepel werkende deur.
    Veel plezier met je nieuwe deur!

  5. Catharina zegt:

    Vandaag hebben mijn dichter en ik nog tegen elkaar verzucht hoe rijk we zijn dat we, wanneer we maar willen, in dat paradijs mogen zitten. We moesten wel een beetje schreeuwen om boven de vogels uit te komen.

  6. Laurent zegt:

    Huh, maar is het dan jullie huis of een buitenhuis?

  7. groninganus zegt:

    Eigenlijk zou er dus een soort van Petrus bij die poort moeten staan. Of eventueel de beschermheilige van de volkstuinierders.

  8. Jetskefotografie zegt:

    Was dat niet een begraafplaats achter dat mooie hek?
    Genieten van hetgeen je hebt is een kunst. Dus houd vast dat gevoel.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s