Half uurtje OK

Om negen uur, ruim op tijd, vervoegde ik mij bij de balie van de afdeling mond, kaak en aangezichtschirurgie. De tandarts had me verteld dat het een ingreepje van twintig minuutjes zou zijn dus ik maakte me niet al te druk.
Ik werd opgehaald door een assistente die me in een behandelkamer plaats liet nemen in een tandartsstoel waarna ze wat uitleg gaf. Ze vroeg ook of ik  nog pijnstillers in huis had waarop ik antwoordde dat er nog wel een stripje paracetamol lag. Dat leek haar niet voldoende, ze zou bij het mapje met brochures ook een recept voegen voor Brufen 600. Ik mocht daar dan eventueel tussendoor ook nog paracetamol slikken als dat nodig was. Ik kreeg ook een recept voor spoelvloeistof omdat poetsen rondom de wond even niet zou kunnen. En tenslotte deed ze er nog wat steriele gazen bij voor als er een bloeding zou optreden. Half uurtje tegen de wond aandrukken dan stopt het bloeden. Verder kreeg ik nog het advies om te koelen, dat was goed om zwelling tegen te gaan.

Ik werd al iets minder gerust.

Of ik nog vragen had? Nee geen vragen. Of ze me dan even alleen mocht laten, de dokter was nog bezig in de kamer ernaast, die zou zo komen.

Het duurde nogal een tijdje. In de hoek stond een radio, sky radio stond op zoals bij alle tandartsen tegenwoordig. Ik vroeg me af hoe men zou reageren als ik hem op radio vier zou zetten. Als ik tandars of MKA-chirurg zou zijn dan zou ik schijtziek worden van sky radio.
Toen herinnerde ik mij het kleine  fototoestelletje dat ik onlangs kocht om altijd bij mij te hebben, juist voor gelegenheden als deze. Ik stapte uit de stoel, haalde het uit mijn tas en maakte maar eens en foto voor het www.
Ik twijfelde of ik weer in de stoel zou gaan zitten. Ik deed het half, met de benen opzij.

Tenslotte kwam de dokter, een wat oudere heer met streng gelaat en dito stem. Hij wierp een blik op de brief en de foto en mopperde wat.

–  Nou dan gaan we maar eens kijken hè.
Ik ging weer achterover in de stoel liggen en hij duwde wat op de aangedane plaats.
–  Kan niet.
Ik dacht dat hij bedoelde dat zijn bevindingen niet in overeenstemming waren met de foto maar de dokter liet zijn handen vallen en keek mij recht aan
–  Dit heeft geen zin.  Die kies staat veel te los, ik ga dit niet doen. De kans dat er daarna opnieuw een infectie ontstaat is ook veel te groot. Zolang u er niet veel last van hebt kan het blijven zoals het is.

Hij zou een brief naar de tandarts sturen. En ik ging boodschappen halen en straks ga ik gewoon  een stukje hardlopen. Niks pillen, niks ijs en gaasjes. De kies zal er binnen afzienbare tijd wel uit moeten, mét die fraaie kroon uit Singapore van 26 jaar geleden.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in avontuur, drama, eng en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

12 reacties op Half uurtje OK

  1. ria zegt:

    Nou daar was je mooi klaar mee zodoende. Nu moet het eerst pijn gaan doen…

  2. Sjoerd zegt:

    Dat was alleen maar om je een beetje schrik aan te jagen…

  3. Thérèse zegt:

    Koelbloedig, hoor om foto’s te maken, terwijl je nog begon te vermoeden dat er iets heel akeligs aan ging komen….

  4. lien zegt:

    O gut. Ben je helemaal klaar voor een ingreep en dan gaat het niet door. Zoiets heb ik ook eens meegemaakt een paar jaar geleden. Maar des te beter. Wie weet wordt uitstel, afstel.

  5. Irene zegt:

    Jammer van die fraaie kroon uit Singapore, maar een kiesoor die daarop let.

  6. Jetskefotografie zegt:

    En wat duurt een minuut dan lang hé als je daar zit te wachten?
    Die kroon dan wel inlijsten hoor.

  7. Margo zegt:

    Wees blij! Een kaakchirurg is een slager. Ik was bont en blauw en misvormt na een ingreep.

  8. Laurent zegt:

    Ja wat wou-ie gaan doen dan, dat het geen zin heeft? Had-ie hem niet gelijk eruit kunnen halen dan?

    • aargh zegt:

      Hij wilde dus niks, maar het ging om een ontsteking bij een wortelpunt. Er was een doorverwijzing van de tandarts en blijkbaar ergerde hij zich daaraan, dat de tandarts hem iets onmogelijks wilde laten doen. Het verwijderen van de kies is meer een klus voor de tandarts maar dat doe je ook niet even want ik blijf wel met een gat zitten. Daar moet dan een implantaat in, of een brug, iets waar je toch ook even over na moet denken.

  9. Nou nou, ik begon al een scène uit “Marathon man” voor me te zien, maar gelukkig komt dit verhaal regelrecht uit het grote boek “Enge Verhalen die met een sisser afliepen” …
    Zo aan de stand van die foto te zien, ben je er nog steeds behoorlijk ondersteboven van. 🙂

    • aargh zegt:

      Dat is raar, laatst zei Margo ook al eens iets over een liggende foto, terwijl hij bij mij toch echt rechtop stond. Blijkbaar krijgen sommige mensen iets anders te zien.

  10. Margo zegt:

    Ja, daar wou ik net naar vragen. Hij ligt bij mij op z’n kant. Zal morgen even op de laptop kijken, ik zie dit op de iPad.

    Voor de grap de iPad even gekanteld, maar de stoel blijft liggen …

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s