1. De weegschaal, 2. het paasbrood en 3. de stapstenen

1. De weegschaal
Het begon ermee dat een van de dochters weer eens mopperde over mijn weegschaal. Het is een prima weegschaal, dertig jaar oud  en heel betrouwbaar, hij kraakt alleen wat en hij weegt alleen hele kilo’s, en je moet bij het resultaat twee kilo optellen. Strijk en zet, twee kilo erbij en dan klopt het als een bus. Maar ze vertrouwen het niet en niemand die ze kennen heeft nog zo’n ding zonder elektronische display. Dus om eraf te zijn beloofde ik R dat ik een nieuwe weegschaal zou kopen als ik er eens tegenaan zou lopen. Die middag liep ik er tegenaan, bij de Lidl. Ik heb hem meteen gekocht zodat iedereen met Pasen fijn met de weegschaal zou kunnen spelen. Dat hebben ze gedaan, voor en na iedere maaltijd, plas, wandeling of na een nachtje zweten in bed werd gemeten wat het verschil was. Nu weten we alles. Ook wat een paasbrunch weegt. Dat was een heleboel, dankzij  een hoop eieren en zalm en vers fruit en zo, en natuurlijk het paasbrood.

2. Het paasbrood
Paasbrood, dat vond ik ook onzin. Om niet te zeggen ongewenst want de paasbroden worden met het jaar viezer. Als je zo’n  zak openmaakt walmt je een gemene synthetische vanillelucht tegemoet die zelfs nog voor je een hap hebt genomen irritatie aan de slijmvliezen veroorzaakt. De spijs erin is ook – zelfs als het aangeprezen wordt als echte 100% amandelspijs-  een kleverig spulletje met verdachte smaak en een consistentie die aan te stijve griesmeelpudding doet denken, brrr.  Maar weer die dochters hè. Vooral de oudste is erg gesteld op gezellige maaltijden en ze eiste paasbrood, mét spijs. Er zat dus niets anders op dan er zelf een te bakken. Het werd een gevaarte van bijna twee kilo, met noten en sukade en rozijnen en roomboter en eieren en fatsoenlijke amandelspijs. Het was werkelijk erg lekker, en het is op nu.

3. De stapstenen

Nadat iedereen dus op de weegschaal had gestaan, naar de wc was geweest en weer op de weegschaal had gestaan gingen we fietsen en wandelen naar / in de onlanden, want daar heb je behoefte aan na zo’n maaltijd.  En de dochter uit Duitsland was er nog nooit geweest, haar Groningse vriend trouwens evenmin. Een van mijn favoriete attracties daar is de route via stapstenen over  ‘de slenk’. De stapstenen liggen er nog niet zo lang dus er zijn er een paar die nog niet goed vast liggen, bij betreden kunnen ze wippen en je weet natuurlijk nooit welke dat zijn. Reuze spannend maar helaas kwam iedereen met droge voeten aan de overkant.

Thuis  weer op de weegschaal  gestaan ( resultaat bij allen neutraal, net zoveel gezweten en geplast als water gedronken) en weer een sneetje paasbrood gehad.
Vandaag ging de wandeling door het bos bij Roden en toen we toevallig langs de Vrijbuiter kwamen hebben we nog maar eens een tentje gekocht, deze, die hadden we nog niet.

Nou dat was ons paasweekend, volgend jaar doe ik vast weer zo’n brood. (Let op aargh:  dan net even korter in de oven en er kunnen nog meer walnoten in.)

O en wil er misschien iemand een prima, iets krakende zeer betrouwbare weegschaal die twee kilo onder het werkelijke gewicht aangeeft?

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

10 reacties op 1. De weegschaal, 2. het paasbrood en 3. de stapstenen

  1. Sjoerd zegt:

    Alleen het linkje naar de vrijbuiter doet het niet, en met mijn gewicht maken die twee kilo ook niet meer uit… nou ja, iets minder dan twee procent.

  2. Die stapstenen heb ik nog niet gezien, terwijl ik toch ook regelmatig in of op de Onlanden kom. Waar bevinden duie zich?

    • aargh zegt:

      Het is meer wandelgebied, fiets neerzetten bij de dijk ten noorden van Sandebuur, dijk over, nog iets naar het noorden lopen, daar waar de slenk in verbinding staat met het Leekstermeer zijn de stapstenen.

  3. ria zegt:

    Die weegschaal is zodoende gelijk goed ingewijd.
    Klinkt allemaal heel plezierig en lekker. 🙂

  4. Nee, laat maar … zo’n weegschaal hebben we zelf al of nog steeds staan. 😉

  5. Irene zegt:

    Nee dank je, we hebben er al zo een, die kan nog jaren mee hoor, en die 2 kilo leidt bij logees vaak tot verheugde reacties. Ik dacht trouwens eerst dat het over je keukenweegschaal ging en vond een afwijking van 2 kg toch wel erg onnauwkeurig. Maar zolang je de mens niet in de kookpot stopt kan het weer best natuurlijk.

  6. Laurent zegt:

    Ja, daar zou je mij dus mooi niet overheen krijgen, die stapstenen. Geheid dat ik in het water stap, ik kan mijn evenwicht niet houden.

  7. Jetskefotografie zegt:

    En is er ook nog iemand die na dit weeken op dieet gaat?
    Die stapstenen zijn een hachelijk avontuur. Wat moet die vriend uit Duitsland wel niet denken van zo’n “schoonmoeder” die dergelijke uitstapjes bedenkt? Het lijkt wel een ontgroeningsweekend.

    • aargh zegt:

      Haha ja alle geliefden moeten een keer mee over de stapstenen én mijn paasbrood eten voordat ze in de familie opgenomen worden 😉
      Maar de vriend woont in Groningen hoor, en de dochter in Duitsland. Beetje ingewikkeld en er wordt een hoop gereisd maar medio volgend jaar is dat hopelijk afgelopen.
      Dieet is niet nodig vanwege het vele de trap op en afrennen naar de weegschaal

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s