IJs en weder dienende

Nu zou ik eigenlijk nog van alles moeten vertellen over gisteren en eergisteren maar ik weet hoe dat gaat, ongeschreven stukjes blokkeren de weblogpijplijn en voor je het weet gebeurt hier weer drie weken niks. Het stukje van gisteren kan ik maar beter ongeschreven laten want vandaag was de hele dag was weer gevuld met andere belangwekkende zaken. Er moest onder andere geschaatst worden maar er moesten ook nog haastig schaatsen gekocht worden, en ingepakt en opgestuurd.

Dat zit zo. M, u weet wel, de dochter in Marburg, woont daar aan de Lahn. Dat is een prachtig riviertje dat zich elegant om de berg slingert waarop de oude peperkoekstad en het kasteel zijn gebouwd. Dat lieflijke riviertje wil in natte tijden nog wel eens buiten zijn oevers treden en dan verandert het in een enorme watervlakte. De voetpaden langs de oevers, de picknickweides, de parkeerplaatsen en zelfs de camping worden dan afgesloten en niemand mag er meer langs. Als alles is overstroomd is het een prachtig gezicht. En als het dan gaat vriezen dan is er ineens een gigantische ijsvloer, prachtig glad als je geluk hebt. Voor de mensa, die gelegen is naast het gebouw waarin M woont, vormen de  brede trappen naar de Lahn – waar ’s zomers studenten zitten, of verliefde paartjes, of concertbezoekers van de zomerfeesten  – ineens de mooiste opstapplek voor schaatsers die je je maar kunt wensen. Alleen, niemand schaatst. Schaatsen kun je daar ook niet kopen. Behalve dan  ijshockeyschaatsen voor op het overdekte baantje. Mensen lopen wel over het ijs, en ze glijden een beetje op hun schoenen.

M leed. Zij leed elke dag erger, naarmate de stroom berichten en ijsfoto’s uit Nederland zwol  keek zij met groter smart naar haar sprookjesachtige bevroren uitzicht.

Nu hebben wij hier in Groningen twee heel fijne instituten. Het ene is de Gezinsbode, daarin lees je alles wat van belang is voor Groningers. Het tweede is de Korenbeurs. Dat is een winkel die restpartijen spullen verkoopt (en die vroeger in de het voormalige korenbeursgebouw huisde). In de Gezinsbode van dinsdag zag ik dat de Korenbeurs voor een habbekrats noren verkocht.  Vanmorgen spoedde ik mij erheen en maatje 39 was er nog.

Thuis heb ik weer eens op heerlijk ouderwetse wijze van restmaterialen een stevige schaatsendoos in elkaar gevouwen en geplakt  en vanmiddag heb ik het pakket afgegeven bij een postagentschap. Nu wordt het spannend, gaan de schaatsen de weg naar Marburg sneller afleggen dan de dooi?

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

11 reacties op IJs en weder dienende

  1. Sjoerd zegt:

    Ik vrees het ergste met de huidig PTT…

  2. Thérèse zegt:

    O nee, dat gaat vast goed komen en misschien vriest het daar nog wat langer door. Geweldig, Aargh, o wat zal ze blij zijn. En….de winter is nog niet om. Een geweldige moeder, HIEP HIEP HIEP HOERA !!

    • aargh zegt:

      Ja ik begrijp het arme kind natuurlijk helemaal. Ze had al via via een paar schaatsen kunnen lenen maar dat was maat 42! Nu kan ze die aan een Chileense collega geven, kunnen ze fijn samen schaatsen.

      • Thérèse zegt:

        Ja, het arme kind, maar haha, de schaatsen zijn onderweg. Lekker samen schaatsen met een meneer met grote voeten -tamelijk dan-dat wordt dikke pret. Houd je ons wel op de hoogte?

  3. ria zegt:

    Dan zal ze wel bekijks hebben van al die mensen, misschien wordt het nog wel een rage daar en wij willen natuurlijk een foto van M op dat prachtige water… uh ijs 😉

  4. Irene zegt:

    Precies zo was het in Luxemburg altijd: er zijn wat gemeentevijvers en andere (half)open watertjes, maar niemand schaatst behalve wij en een paar Amerikaantjes met ijshockeysticks, terwijl de Luxemburgers en zuidelijke immigranten voorzichtig aan de rand staan op hun schoenen en vragen of dat niet gevaarlijk is, dat schaatsen (ijs van 1 m dik in sommige gevallen). Totdat de gendarmerie komt en je eraf jaagt ‘want als u erdoor zakt is de gemeente aansprakelijk’. Armoede. En hier in Wallonië met al die leuke sprankelende beekjes is geen vlak stukje open water te bekennen. Trouwens, onze schaatsen zitten toch in de opslag. :-s

    • aargh zegt:

      De politie moet het ijs daar inderdaad vrijgeven, eerder mag je er niet op. Maar die idioten hebben eerst nog even een paar gaten in het ijs gehakt omdat ze vermoedden dat dieven ergens een kluis in het water hadden gegooid toen dat nog kon. Hopeloos volk!

  5. Wakken hakken in een prachtige ijsvloer … Ik zal die Duitsers wel nooit leren begrijpen. Als die kluis daar ergens op de bodem ligt, dan ligt hij daar toch hartstikke veilig tot het gaat dooien!?
    Enfin, hopelijk krijgt ze de schaatsen nog op tijd, zodat ze nog wat uurtjes van de Deutsche ijspret kan genieten.

  6. Jetske zegt:

    Schaatsen is dus echt voor de Nederlanders, daarom brengt ons land zoveel goede schaatsers voort.
    Ik hoop dat ze nog van het schaatsen kan genieten.

  7. Jetske zegt:

    De reactie was echt om 22.14 uur hoor, om 23.14 uur lig ik op bed. 😉

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s