Een poging tot doorgronden van de oerknal.

Hoog tijd! Nadat ik mij hier voor het laatst vertoonde ben ik ook niet meer bij de waterberging geweest, terwijl daar ondertussen van alles gebeurde. Het water bevroor, er zou nu een mooie ijsvlakte moeten zijn, maar er kwam weer sneeuw en dus ziet alles er nu gewoon uit alsof de boel nooit overstroomd is.
Maar het was heerlijk weer om te wandelen en ik vond het een uitgelezen moment om P nu eens te laten uitleggen hoe het zit met die oerknal. Daar heeft hij namelijk net een boek over gelezen dus hij weet het, maar thuis is er dan altijd een radio die aan staat, of een krant die gelezen moet worden, of een poes die iets leuks doet. Hier was er geen ontsnapping mogelijk en ik besloot om heel goed te luisteren en alles te begrijpen. Alleen toen was daar weer die wonderlijke samenstand van onze Groninger kerktorens. Ze raken elkaar! Maximaal ingezoomd kon ik ze zo dichtbij halen dat ze ook voor u zichtbaar zijn.


“Maar eh, in  dat uitzettende heelal, dat ook nog steeds sneller uitzet,” meende ik intelligent te moeten vragen om te veinzen dat ik het verhaal nog kon volgen, “zouden daar in die ontstane ruimte ook nieuwe heelallen kunnen ontstaan?” Nee, dat kon niet volgens P, en toen begon hij over de snaartheorie die wel een leuke theorie is om mee te werken maar waar de meningen verder nogal over verdeeld zijn. En toen zag ik ineens een wandelaar in de oneindige leegte.
Die wandelaar was al op een kilometer afstand te herkennen, dat heb je gewoon met sommige wandelaars. Kijk zelf maar.

Ikzelf was goed vermomd met een enorme zonnebril en een muts over mijn anders tamelijk herkenbare haar. En, dat speelde zeker ook een rol, hij had de zon recht in het gezicht. Daarbij komt dan ook nog eens dat hij verwachtte  dat, als hij ons daar ooit tegen zou komen, dat wij dan uitgerust zouden zijn met identieke kleding en twee dezelfde fietsen mét fietstassen, daar had hij zich op voorbereid.
Wat hij hier zei te hopen gebeurde sneller dan verwacht.
Ik was natuurlijk wel totaal afgeleid. Nu moet ik morgen nog maar eens  met P naar het Paterswoldsemeer voor die snaartheorie. Er is daar een mooie baan geveegd werd mij verteld.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in groningen, natuur en getagged met , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

16 reacties op Een poging tot doorgronden van de oerknal.

  1. Sjoerd zegt:

    tsja, soms loopt het niet zoals het zou moeten lopen…

  2. groninganus zegt:

    Vraag ik me nog af, hoe herken je zo iemand op een kilometer afstand? Ligt het aan de pet? De zwarte outfit? De o-benen? De motoriek?

  3. Irene zegt:

    Daar kom ik zo achter! Wat een onthulling. Ik dacht dat die ‘rondjes’ altijd op de fiets geschiedden.

  4. Hendrika zegt:

    Omdat je dezelfde ‘achtertuin’ hebt, loop je de kans dat je elkaar tegenkomt en als je dan ook nog een voorstelling hebt van elkaars postuur :-D, anders liep je straal langs elkaar voorbij.

  5. ria zegt:

    Leuk, zo”n ontmoeting en dat je hem herkende. Voor hetzelfde geld loop je elkaar straal voorbij.

  6. ria zegt:

    Oh, haha hendrika zegt hetzelfde moet nog aan mijn tabletje wennen.

  7. Ach, als het maar gezellig was. Mooi was het er zeker!
    Volgens mij zou ik die tegenligger ook wel herkend hebben. De kans dat ik hem tegen het lijf loop is echter niet zo groot …

  8. Thérèse zegt:

    Leuk zo een bekende tegen te komen en dat hij hem wel herkent in de verte. Ja, dat postuur, denk ik ook.
    Maar zou die oerknaluitleg nog een keer komen? Ik kan al helemaal nooit mijn aandacht bij zulke dingen houden.

  9. Jetske zegt:

    Volgens mij was het zo dat je aan iedere wandelaar met baard vroeg: “Ben jij soms….?”
    Bij hem las ik al over de bijna afgevroren tenen, maar volgens mij stapt hij daar ook op nette zomerschoenen in de sneeuw rond.
    De wetenschappers zijn daar nog lang niet over uit. Nu het verhaal van de Schepping nog een keer lezen?

    • aargh zegt:

      Dat verhaal ken ik wel zo’n beetje hoor 😉
      Maar ik herken Harry altijd en hij mij nooit, dat komt omdat ik altijd in vermomming ga en hij nooit. Dan weer hardlooppakkie met haarband, dan weer bergschoenen, grote zonnebril en muts, dan ineens weer gehakte laarsjes en een damesachtig hoedje. Harry heeft gewoon altijd een pet.

  10. groninganus zegt:

    Ik geloof dat ik maar eens een muts koop. Zo’n Russische, met flappen over de oren.

  11. catthysplace zegt:

    Je werd door Harry wel gered Zo’n moeilijk verhaal over heelal, snaartheorieen daar op loslaten enz…. Ik vraag me echt af ; waarom denken mannen dat wij vrouwen dat echt in zo’n korte tijd allemaal begrijpen?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s