De rest, in één keer.

lees hier de inleiding
en hier het eerste deel

Het werd tijd voor een afspraak voor bezichtiging en kennismaking. E ging er, als altijd  bij zulke afspraken, samen met haar vriendin naar toe. Een van de eerste dingen die de man  vroeg toen ze binnenkwamen was:  hebben jullie mij gegoogled? (E vinkte in haar hoofd het hokje ‘tikje arrogant’ aan.) Nee ze hadden niet gegoogled, dat wil zeggen niet op hem,  natuurlijk wel  op de buurt, rondgekeken met  google earth en zo.  Maar goed, het huis was geweldig en hij leek verder wel oké.  Hij was nog wel onderhoudend zelfs, in afwachting van verdere organisatie van zijn reis zijn de twee meiden nog een aantal keren ergens iets (thee) wezen drinken met hem.

Toen kwam er  een mailtje waarin hij schreef dat zijn oma van de trap was gevallen, ze lag in het ziekenhuis en was voorlopig aangewezen op de steun en zorg van haar kleinzoon. Het boek  moest wachten. Met die zorgzaamheid nam hij E natuurlijk wel voor zich in maar zijn fraaie woning kon ze vergeten.  Gelukkig vond ze snel daarna een  kamer bij een vriendin in een studentenhuis, het huis waaruit ze pas onlangs,  na drie jaren,  is vertrokken om te gaan samenwonen.

Het contact bleef nog even bestaan, E kreeg nog  af en toe mail. Daarbij ook een hoofdstuk van een eerder boek van hem dat in het Duits was vertaald. Als je dat te lastig vindt kan ik het ook wel in het Nederlands sturen hoor, schreef hij. Maar E las het gewoon helemaal niet. Te druk, u weet wel. Ze nam  soms niet eens de moeite om zijn mailtjes te beantwoorden. Over arrogantie gesproken. We hebben het hier dus  over een schrijver die al twee nominaties voor de  libris literatuurprijs op zak heeft. (Ik heb hem destijds natuurlijk wel meteen gegoogled.) Toch best een   kennis die de moeite waard is  lijkt me zo.

Goed, terug naar de boekhandel.
Ik kwam dus die winkel binnen en zag een boek liggen met op de kaft een foto van de Lofoten en daar overheen de inmiddels bekende naam. Ik heb het gekocht en gelezen.
En? Ja. Het is goed, het is zo’n boek dat zich in een hoekje van je hoofd nestelt en daar na enige tijd, als het is bezonken,  gaat zitten doen alsof het om eigen herinneringen gaat. Niet hijgerig en nepperig, geen stomvervelende bestsellertruukjes  maar gewoon een boeiend en geloofwaardig verhaal over echte mensen, geschreven in fijne mooie klare taal. Enige minpuntje: het was te snel uit. Nog geen tweehonderd pagina’s, zelfs een langzaamlezer als ik was er zomaar doorheen. Maar toch. Als deze man binnenkort geen literaire prijs wint eet ik dit boek op, van kaft tot kaft. (En daarna koop ik het opnieuw).

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

10 reacties op De rest, in één keer.

  1. ria zegt:

    Nou en dan al die reclame die jij voor hem maakt, ik krijg (bijna) zin om het te gaan kopen. Wanneer komt hij op de koffie? 😉

  2. lien zegt:

    Wat leuk, zo’n boek met een geschiedenis. Ik kan me voorstellen dat je het meteen hebt gekocht. En dat het nog mooi is ook…Ik kende die schrijver niet, zal nu extra opletten.

  3. Hendrika zegt:

    Gelukkig, de rest van het verhaal in 1 keer!! Ik was al bang dat je het verhaal over de kerstdagen heen zou tillen; ik zat vol spanning met afgekloven nagels op de clou van het verhaal te wachten. Een persoonlijk verhaal achter een boek van een mij compleet onbekende schrijver. Plezierige dagen met je familie rond de kerstdis en maak er weer wat moois van in het nieuwe jaar.

  4. Thérèse zegt:

    Aaaah Aargh, ja, dan zou ik het ook meteen kopen. Jij hebt mij indertijd het Pauperparadijs aangeraden. Nu ga ik weer op jou af en zet het op mijn verjaarsverlanglijstje.

    Mooi verhaal. Een goeie Kersemis gewenst.

  5. yak zegt:

    Weet je? Ik eet jouw boek al op voordat je het geschreven hebt!

  6. Irene zegt:

    Zo heb ik nog niet eerder een boek zien aanprijzen. Het is hopelijk lichtverteerbaar.

  7. Sjoerd zegt:

    Ik schiet meteen in de lach bij het commentaar van Irene… Volgens mij wordt het happen en daarna een gebit.

  8. Hiermee kan ik de kerst wel in.
    Gezellige dagen, aargh.

  9. gelkinghe zegt:

    Zou je het woord ‘binnenkort’ in de op een na laatste regel nog wat kunnen preciseren? Bijvoorbeeld met een concrete datum? 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s