En dan nu het verhaal. eerste deel.

Proloog
Drie jaar geleden, velen van u weten dat nog wel, was ons gezin een beetje op drift. Wijzelf hadden ons huis verkocht, we moesten eruit en zouden als overbrugging enkele maanden in een  zomerhuisje  gaan wonen. M stond op het punt om naar Oxford te gaan, R kon na een zwerftocht langs diverse tijdelijke kamers de studentenkamer van M overnemen en E moest haar tijdelijke kamer in Utrecht verlaten en was dringend op zoek naar andere woonruimte.  Ze had zich overal en nergens ingeschreven maar had nog niets gevonden. Tot ze op een gegeven moment via een kamersite reageerde op iets dat haar leuk leek, wel wéér tijdelijk maar verder heel geschikt en niet te duur.

Hier begint het verhaal.

Het appartement werd dus aangeboden via een commercieel bedrijf. Je kon alleen aangeven dat je met een verhuurder in zee wilde maar die moest eerst betalen voor er gegevens konden worden uitgewisseld. Hoewel…  Nadat E had aangegeven dat ze geïnteresseerd was in de woonruimte kreeg ze een enorme lading reactiemailtjes via dat bedrijf waar verder niets in stond. Dat was raar, maar E ontdekte al snel dat er toch kleine verschillen waren in de onderwerpbalk, er waren steeds een of twee woorden tussen de gegevens van de woning  verstopt.  Al snel ontcijferde E de boodschap, en zo kwam ze zonder dat iemand een cent hoefde te betalen in contact met de bewoner van het appartement. Dat was lachen natuurlijk.

Er gingen eerst wat mailtjes heen en weer  waarin  gegevens, vragen en antwoorden werden uitgewisseld. De bewoner bleek een schrijver te zijn die zijn woning geruime tijd wilde onderverhuren omdat hij een nieuw boek ging schrijven en daarvoor zou hij naar het buitenland gaan. E ontving ook een foto van een landschap, met de vraag of ze een idee had waar dat zou kunnen zijn. Ze stuurde hem door naar mij, ik zag een  desolaat kustlandschap met bergen, onweerstaanbaar voor wandelaars. Het deed wel iets resoneren in mijn hoofd maar ik kon het niet direct thuisbrengen.
P weet zulke dingen: Lofoten! zei hij. 
De Lofoten! Chatte ik door naar E.
Is het misschien bij de Lofoten? Mailde E naar de schrijver.
Inderdaad, daar was het, had iets met het te schrijven boek te maken. Weer een puzzel opgelost.

Morgen verder, anders wordt het te lang.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in avontuur, lezen. Bookmark de permalink .

13 reacties op En dan nu het verhaal. eerste deel.

  1. lien zegt:

    Spannend..ik ben benieuwd.

  2. Irene zegt:

    Ja nee maar nu wordt het gemakkelijker. Het was James Boswell en hij zou binnenkort met Samuel Johnson op reis gaan naar het noorden en nu is het boek klaar en jij hebt het gekocht. Penguin, 1006 blz, ik heb het ook en ben al op blz 42. Goed?

  3. Sjoerd zegt:

    Ik ben er weer en zie meteen al waar het naar toe gaat, naar het volgende deel…

  4. Wenz zegt:

    Ik zit al klaar voor het volgende deel, ongeacht of ik denk te weten (aan de hand van de reacties hier) waar het naartoe gaat: ik hang aan je virtuele pen zoals geen ander dat kan! 😀

  5. groninganus zegt:

    Kan niet wachten op de volgende aflevering.

    @Irene,
    Aaah, James Boswell. Maar dat was een buitenlandse schrijver die even in Nederland vertoefde, als student.

  6. De Lofoten … het moet er mooi en heerlijk onherbergzaam zijn …
    Maar je schijnt er vooral te kunnen genieten van het poollicht: http://tiny.cc/4t1xa
    Niet dat dat laatste veel met jouw verhaal van doen heeft, maar het is wel een aangename manier om de tijd tot het verschijnen van het volgende deel te doden … 🙂

  7. Hendrika zegt:

    Je maakt het wel spannend! Ik heb nog geen idee waar de verhaallijn naartoe gaat… .

  8. Jetske zegt:

    Zo wordt meteen mijn topografische kennis vergroot…

  9. Thérèse zegt:

    De Lofoten…..ik geloof dat zoon M. daar geweest is, tja, er hoeft niet veel te gebeuren of ik ben totaal afgeleid. Dat zei diezelfde zoon laatst ook al. En wat ingewikkeld dat gedoe op Internet. Ook al zo’n knappe dochter dat ze dat door had. Enfin, ik wacht VOL ongeduld op het VERVOLG en wel heel gauw graag……..pffff ik houd het niet lang meer…

  10. ria zegt:

    Ja, ik ben ook bij hoor, de rest moet maar twee delen tegelijk lezen 😉

  11. Pingback: De rest, in één keer. | aargh

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s