Druk

Jonge mensen hebben het druk en dat geldt zeker ook voor onze jongste. E studeert over niet al te lange tijd af in Utrecht en gaat dan door voor een master in Leiden.  Ze is onlangs verhuisd en gaan samenwonen in een woning waar natuurlijk nog wel wat aan gedaan moest worden.  Ze heeft een baantje bij een kunstinstelling in Utrecht en doet een stage bij een kunstinstelling in Rotterdam. Die laatste instelling heeft ook een betaalde klus voor haar, deels nog na die stage, ze doet het regelwerk  voor een jubileumboek (waar dus straks ook haar naam in komt te staan, dat is mooi meegenomen). Voor de jubileumexpositie die er natuurlijk ook komt, mag ze het vervoer van een kunstwerk uit Parijs organiseren, als het zo ver is dan gaat ze zelf mee om het op te halen. Volle agenda, maar er waren nog gaatjes. Van het van de schoonouders gekregen extraatje hebben zij en haar vriend dus meteen een weekendje Brugge geboekt  en ze zitten nu hard na te denken waar en hoe ze oud en nieuw gaan vieren (thuisblijven geen optie). De rest van de ‘vakantie’ gaat ze haar stageverslag zitten schrijven.
Pfffft, ik word al moe als ik het opschrijf.

U begrijpt dat we haar niet veel te zien krijgen. Om precies te zijn: we zien haar helemaal niet meer  sinds we haar en haar vriend begin november hebben verhuisd.
Oma had geluk, die woont nabij Maastricht en daar moest E gisteren even heen om te vergaderen bij het architectenbureau dat de vormgeving van de jubileumexpositie gaat doen. E had aangekondigd dat ze aansluitend wel even langs kon komen.
Om zes uur ’s avonds ging hier de telefoon, de vergadering was nogal uitgelopen en ze ging meteen terug naar Utrecht, of ik oma even kon bellen want die nam haar mobiel niet op en E had het vaste nummer niet.
 Ik belde Oma. Voor ik mijn boodschap kwijt kon barstte die al los met een enthousiaste beschrijving van wat ze allemaal aan het koken was. Vegetarische soep met veel groenten en oosterse kruiden (o.a. fijngestampte kardamonpeulen en zelf gemalen zaadjes, geleerd van haar Iraakse taalleerling) en een schotel met gesmoorde appelreepjes en gehalveerde knapperige spruitjes met gember en walnoten.
Oma moet het allemaal zelf opeten.
En E , dat snapt u al, aardt naar haar oma.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in de jeugd van tegenwoordig, Uncategorized. Bookmark de permalink .

14 reacties op Druk

  1. Thérèse zegt:

    Het is toch wat. Wat een vreselijke drukte, maar wel een succesvolle dochter, ook al weer. En met Kerstmis nu? Dan gingen jullie allemaal zo gezellig samen badderen. Hoe moet dat nu??

  2. lien zegt:

    Ach gut, die oma. Gelukkig dat kleindochter op haar lijkt, dan snapt ze ook waarom ze met het eten blijft zitten. Wat gaat het snel trouwens. Ik kan me nog goed herinneren dat ze het huis uit ging en dat je een foto plaatste van het volgepropte auto’tje.

  3. ria zegt:

    Nah, was toch wel even een domper voor oma denk ik, ook al zal ze er verder niet mee zitten. Dat wordt een gezellige kerst 🙂

  4. Sjoerd zegt:

    Arme oma. A. komt net uit Maastricht, het regende dat het goot…

  5. Jetske zegt:

    Misschien heeft oma het wel naar de voedselbank gedaan, kunnen nog vele mensen plezier aan beleven.
    Ik word al moe als ik het programma lees.

  6. groninganus zegt:

    Er gaat een boel mis met de eterij in dizze doagen.

  7. Pingback: De rest, in één keer. | aargh

  8. robby zegt:

    Succes begint ergens…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s