Stel je voor

Hoe was je je handen met één hand. Hoe strik je je veters, hoe doe je zonder knoeien tandpasta op de borstel, hoe snijd je een plakje kaas af en hoe haal je een harinkje uit de verpakking, met één hand dus hè. Hebt u daar wel eens over nagedacht? Ik zat daar net even over te peinzen, het lijkt me best lastig allemaal. Het typen van een stukje gaat vast ook niet heel handig, maar het gaat wel. Zeker als je niet bij web(met of zonder streepje) log zit, het kost alleen wat meer moeite. Maar het openklappen van de laptop is dan weer wat lastiger, de mijne opent in elk geval nogal zwaar dus ik denk dat daar de hulp  van een kin of een neus bij nodig is. Trombonespelen is natuurlijk helemaal onmogelijk. Ik heb even zitten broeden op een ophangconstructie maar dat werkt vast niet, vermoedelijk wiebelt het instrument voortdurend van je weg.

Waar maak je je druk om denken jullie nu misschien, je hebt gewoon twee handen ter beschikking, je gaat zo meteen lekker met twee handen trombone spelen en daarna een boterham smeren en de was ophangen. Helemaal waar. Haar wassen heb ik ook al gedaan, als altijd met de ene hand de shampoo in de andere hand gegoten en daarna lekker tweehandig gesopt. Heel gewoon ja, maar toch is het best  verstandig om je voor te bereiden op een eenhandig leven want er kan zomaar iets gebeuren waardoor je die vanzelfsprekende andere hand een tijdje moet missen. Een operatie bijvoorbeeld.  Als je, ik zeg maar wat, vingers hebt die door een of ander kwaaltje zo krom groeien dat er iets aan gedaan moet worden. Het schijnt dat het een maand duurt voordat men na zo’n operatie de hand weer normaal kan gebruiken. Hoe overleef je zo’n maand.
Nou ja, als het ooit zo ver komt dan merken we het vanzelf.

ot: het zou kunnen dat er volgende week een paar dagen niet gelogd wordt, maar dat is zoals u weet helemaal niets bijzonders hier.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in urmen en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

20 reacties op Stel je voor

  1. Rob Alberts zegt:

    Het doorzettingsvermogen waarmee een lieve vriendin zich vrolijk door het leven slaat met nog maar 1 functionerende hand bewonder ik.
    Mijn kwaaltjes als bijvoorbeeld een snotneus maken dat ik mij ook voel als een snotneus bij zo’n sterke vrouw.
    Het waarderen van gezond wordt ouder wordend steeds belangrijker.
    Als kleine blaag stond ik daar veel minder bij stil.
    Sterkte volgende week!
    Bemoedigende groet

  2. Ik heb eens een operatie aan een hand ondergaan, omdat er een paar pezen in de knoop zaten. Het betrof weliswaar ‘slechts’ mijn linkerhand, maar het was wel een tijdje donders lastig, en dan nog niet eens vanwege het bloggen, want dat deed ik toen nog niet.
    De laatste tijd laat mijn fijne motoriek het af en toe wel eens wat afweten, dus als ik eens een tikfoutje produceer, dan weet je waardoor dat komt …

    • aargh zegt:

      We zullen toch wel begrijpen wat je schrijft Jan. Met kromme vingers maak je ook heel veel tikfouten, bij mij willen de rechterletters nog wel eens een rommeltje worden. Meestal zie ik het zelf op tijd en anders maar niet. Maar dat zou dus op termijn moeten verbeteren.

  3. ria zegt:

    Ai, dat wordt behelpen en lang doen over gewone dingen. Sterkte en hopelijk snel beter.

  4. Irene zegt:

    Een ot-logje is straks een goede oefening. Trombone spelen komt later wel weer eens.

  5. Hendrika zegt:

    Oh, je wordt vast heel handig om eenhandig dingen te doen. In het begin is het even behelpen, en alles wat je eenhandig doet, duurt wat langer. ’t Komt allemaal goed, aargh. Ik wens je alvast sterkte en wens dat de ingreep slaagt.

  6. Ximaar zegt:

    Als je het nooit gewend bent geweest, dan grijp je de eerste dagen/weken enorm mis. Toch is veel op te lossen. Zelf werd ik een aantal jaren terug voorbijgefietst door een fietser met 1 been. Zoals gewoonlijk reed ik 25 en hij hield er een tempo van 30km/h op na. Heb ‘m dus even gevolgd. Een onogelijke crossfiets, met dikke 24″ wielen, waarvan de linker trapper en cranck ontbrak. Niet erg, want zijn linkerbeen hield bij z’n knie op. Ik stelde me voor dat hij dus 60 had kunnen fietsen met 2 benen en 120 als ie een normale goeie fiets had gehad.

    Maar nu ik dit logje lees zit ik me ook af te vragen dat het opstappen en afstappen met 1 been niet echt handig is. Hij moest overigens net als ik voor 1 stoplicht wachten en hield zich vast aan de paal met drukknop. Stapte dus niet af. Destijds logde ik nog niet en ik weet niet of ik een camera bij me had. Als ik ‘m ooit nog eens zie gaat ie op de foto en hou ik ‘m aan om het hemd van zijn lijf te vragen. 🙂

    • aargh zegt:

      Ja je kunt zulke dingen in het dagelijks leven tegen komen zonder er echt bij na te denken, pas als je er mee te maken krijgt realiseer je je de moeilijkheden
      Maar dit was vast een echte atleet als je het mij vraagt, misschien kun je hem wel vinden in de paralympicsarchieven.

  7. Sjoerd zegt:

    Het wordt even behelpen uiteraard, maar zoals ik je ken uit alle verhalen zal je dat best goed afgaan… Sterkte alvast.

  8. Thérèse zegt:

    Ah nu weten we wat er aan de hand is. Ja, dat lijkt mij ook heel lastig. Sterkte met alles en ik hoop dat het allemaal goed komt. Handen zijn toch wel héél belangrijk.

  9. Thérèse zegt:

    Wanneer gaat het gebeuren, Aargh? Omdat je er nu al zoveel over denkt. (ik heb ook een noodoplossing gevonden, op mijn puntwebsite schrijf ik tot zolang het duurt. of langer)
    Groetjes !!!

  10. Thérèse zegt:

    Oei had ik toch een verkeerde url ingevuld

  11. Jetske zegt:

    Oeps lastig. Trigger finger dus? Beterschap.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s